ταγός, ὡς φίλος φίλῳ,τᾶς φυγούσας μέλαθραβαρβάρων χάριν γάμωνπρᾶξιν Ἑλλὰς ὡς λάβοι.ἐκ Πύλου δὲ ΝέστοροςΓερηνίου κατειδόμανπρύμνας σῆμα ταυρόπουν ὁρᾶν,τὸν πάροικον Ἀλφεόν.

Χορός—Αἰνιάνων δὲ δωδεκάστολοινᾶες ἦσαν, ὧν ἄναξΓουνεὺς ἆρχε· τῶνδε δʼ αὖ πέλαςἬλιδος δυνάστορες,οὓς Ἐπειοὺς ὠνόμαζε πᾶς λεώς·Εὔρυτος δʼ ἄνασσε τῶνδε,λευκήρετμον δʼ ἌρηΤάφιον ἦγεν, ὧν Μέγης ἄνασσε,Φυλέως λόχευμα,τὰς Ἐχίνας λιπὼννήσους ναυβάταις ἀπροσφόρους.

Χορός—Αἴας δʼ ὁ Σαλαμῖνος ἔντροφοςδεξιὸν κέρας πρὸς τὸ λαιὸν ξυνᾶγε,τῶν ἆσσον ὥρμει πλάταισινἐσχάταισι συμπλέκωνδώδεκʼ εὐστροφωτάταισι ναυσίν. ὣςἄιον καὶ ναυβάτανεἰδόμαν λεών·ᾧ τις εἰ προσαρμόσειβαρβάρους βάριδας,νόστον οὐκ ἀποίσεται,ἐνθάδʼ οἷον εἰδόμαν