ἔλεξε τοιάδʼ· Ὦ πάτερ, πάρειμί σοι·τοὐμὸν δὲ σῶμα τῆς ἐμῆς ὑπὲρ πάτραςκαὶ τῆς ἁπάσης Ἑλλάδος γαίας ὕπερθῦσαι δίδωμʼ ἑκοῦσα πρὸς βωμὸν θεᾶςἄγοντας, εἴπερ ἐστὶ θέσφατον τόδε.καὶ τοὐπʼ ἔμʼ εὐτυχεῖτε· καὶ νικηφόρουδώρου τύχοιτε πατρίδα τʼ ἐξίκοισθε γῆν.πρὸς ταῦτα μὴ ψαύσῃ τις Ἀργείων ἐμοῦ·σιγῇ παρέξω γὰρ δέρην εὐκαρδίως.τοσαῦτʼ ἔλεξε· πᾶς δʼ ἐθάμβησεν κλύωνεὐψυχίαν τε κἀρετὴν τῆς παρθένου.στὰς δʼ ἐν μέσῳ Ταλθύβιος, ᾧ τόδʼ ἦν μέλον,εὐφημίαν ἀνεῖπε καὶ σιγὴν στρατῷ·Κάλχας δʼ ὁ μάντις ἐς κανοῦν χρυσήλατονἔθηκεν ὀξὺ χειρὶ φάσγανον σπάσαςκολεῶν ἔσωθεν, κρᾶτά τʼ ἔστεψεν κόρης.ὁ παῖς δʼ ὁ Πηλέως ἐν κύκλῳ βωμὸν θεᾶςλαβὼν κανοῦν ἔβρεξε χέρνιβάς θʼ ὁμοῦ,ἔλεξε δʼ· Ὦ παῖ Ζηνός, ὦ θηροκτόνε,τὸ λαμπρὸν εἱλίσσουσʼ ἐν εὐφρόνῃ φάος,δέξαι τὸ θῦμα τόδʼ ὅ γέ σοι δωρούμεθαστρατός τʼ Ἀχαιῶν Ἀγαμέμνων ἄναξ θʼ ὁμοῦ,ἄχραντον αἷμα καλλιπαρθένου δέρης,καὶ δὸς γενέσθαι πλοῦν νεῶν ἀπήμοναΤροίας τε πέργαμʼ ἐξελεῖν ἡμᾶς δορί.ἐς γῆν δʼ Ἀτρεῖδαι πᾶς στρατός τʼ ἔστη βλέπων.ἱερεὺς δὲ φάσγανον λαβὼν ἐπεύξατο,λαιμόν τʼ ἐπεσκοπεῖθʼ, ἵνα πλήξειεν ἄν·ἐμοὶ δέ τʼ ἄλγος οὐ μικρὸν εἰσῄει φρενί,κἄστην νενευκώς· θαῦμα δʼ ἦν αἴφνης ὁρᾶν.