πατρῷαι μένουσι χέρνιβές τέ σεστρατός τʼ Ἀχαιῶν θέλωνἸλίου πόλιν μολεῖν.ἀλλὰ τὰν Διὸς κόρανκλῄσωμεν Ἄρτεμιν,θεῶν ἄνασσαν, ὡς ἐπʼ εὐτυχεῖ πότμῳ.ὦ πότνια, πότνια, θύμασιν βροτησίοιςχαρεῖσα, πέμψον ἐς Φρυγῶνγαῖαν Ἑλλάνων στρατὸνκαὶ δολόεντα Τροίας ἕδη,Ἀγαμέμνονά τε λόγχαιςἙλλάδι κλεινότατον στέφανονδὸς ἀμφὶ κάρα ἑὸν κλέος ἀείμνηστον ἀμφιθεῖναι.

Ἄγγελοςὦ Τυνδαρεία παῖ, Κλυταιμήστρα, δόμωνἔξω πέρασον, ὡς κλύῃς ἐμῶν λόγων.Κλυταιμήστραφθογγῆς κλύουσα δεῦρο σῆς ἀφικόμην,ταρβοῦσα τλήμων κἀκπεπληγμένη φόβῳ·μή μοί τινʼ ἄλλην ξυμφορὰν ἥκεις φέρων