Χαλκίδος ἀντίπορον,ἵνα τε δόρατα μέμονε δάϊʼὄνομα διʼ ἐμὸν τᾶσδʼ Αὐλίδοςστενοπόροις ἐν ὅρμοις.ἰὼ γᾶ μᾶτερ ὦ Πελασγία,Μυκηναῖαί τʼ ἐμαὶ θεράπναι—

Χορόςκαλεῖς πόλισμα Περσέως,Κυκλωπίων πόνον χερῶν;Ἰφιγένειαἐθρέψαθʼ Ἑλλάδι με φάος·θανοῦσα δʼ οὐκ ἀναίνομαι.Χορόςκλέος γὰρ οὔ σε μὴ λίπῃ.Ἰφιγένειαἰὼ ἰώ.λαμπαδοῦχος ἁμέραΔιός τε φέγγος, ἕτερον ἕτεροναἰῶνα καὶ μοῖραν οἰκήσομεν.χαῖρέ μοι, φίλον φάος.Χορόςἰὼ ἰώ.ἴδεσθε τὰν Ἰλίουκαὶ Φρυγῶν ἑλέπτολινστείχουσαν, ἐπὶ κάρα στέφηβαλουμέναν χερνίβων τε παγάς,βωμόν γε δαίμονος θεᾶςῥανίσιν αἱματορρύτοιςχρανοῦσαν εὐφυῆ τε σώματος δέρηνσφαγεῖσαν. εὔδροσοι παγαὶπατρῷαι μένουσι χέρνιβές τέ σεστρατός τʼ Ἀχαιῶν θέλωνἸλίου πόλιν μολεῖν.ἀλλὰ τὰν Διὸς κόρανκλῄσωμεν Ἄρτεμιν,