— πλόκαμος ὅδε καταστέφειν — χερνίβων τε παγάς.ἑλίσσετʼ ἀμφὶ ναὸνἀμφὶ βωμὸν Ἄρτεμιν,τὰν ἄνασσαν Ἄρτεμιν,τὰν μάκαιραν· ὡς ἐμοῖσιν, εἰ χρεών,αἵμασι θύμασί τεθέσφατʼ ἐξαλείψω.ὦ πότνια πότνια μᾶτερ, οὐ δάκρυά γέ σοιδώσομεν ἁμέτερα·παρʼ ἱεροῖς γὰρ οὐ πρέπει.ἰὼ ἰὼ νεάνιδες,συνεπαείδετʼ ἌρτεμινΧαλκίδος ἀντίπορον,ἵνα τε δόρατα μέμονε δάϊʼὄνομα διʼ ἐμὸν τᾶσδʼ Αὐλίδοςστενοπόροις ἐν ὅρμοις.ἰὼ γᾶ μᾶτερ ὦ Πελασγία,Μυκηναῖαί τʼ ἐμαὶ θεράπναι—