τροχαλοῖσιν ὄχοις παραμειψαμένηπαῖδα κομίζουσʼ ἐνθάδʼ ἀπήνηΔαναῶν πρὸς ναῦς.Πρεσβύτηςἔσται τάδε.Ἀγαμέμνωνκλῄθρων δʼ ἐξόρμοιςἤν νιν πομπαῖς ἀντήσῃς,πάλιν εἰσόρμα, σεῖε χαλινούς,ἐπὶ Κυκλώπων ἱεὶς θυμέλας.Πρεσβύτηςπιστὸς δὲ φράσας τάδε πῶς ἔσομαι,λέγε, παιδὶ σέθεν τῇ σῇ τʼ ἀλόχῳ;Ἀγαμέμνωνσφραγῖδα φύλασσʼ ἣν ἐπὶ δέλτῳτήνδε κομίζεις. ἴθι. λευκαίνειτόδε φῶς ἤδη λάμπουσʼ ἠὼςπῦρ τε τεθρίππων τῶν Ἀελίου·σύλλαβε μόχθων.θνητῶν δʼ ὄλβιος ἐς τέλος οὐδεὶςοὐδʼ εὐδαίμων·οὔπω γὰρ ἔφυ τις ἄλυπος.

Χορός—ἔμολον ἀμφὶ παρακτίανψάμαθον Αὐλίδος ἐναλίας,Εὐρίπου διὰ χευμάτωνκέλσασα στενοπόρθμων,Χαλκίδα πόλιν ἐμὰν προλιποῦσʼ,ἀγχιάλων ὑδάτων τροφὸντᾶς κλεινᾶς Ἀρεθούσας,Ἀχαιῶν στρατιὰν ὡς ἐσιδοίμανἈχαιῶν τε πλάτας ναυσιπόρους ἡ-μιθέων, οὓς ἐπὶ Τροίανἐλάταις χιλιόναυσιντὸν ξανθὸν Μενέλαόν θʼ