σφαγαῖσιν ἀνοσίοισιν ἀνοσίου πατρός.μή μοι ναῶν χαλκεμβολάδωνπρύμνας ἅδʼ Αὐλὶς δέξασθαιτούσδʼ εἰς ὅρμους ἐς Τροίανὤφελεν ἐλάταν πομπαίαν,μηδʼ ἀνταίαν Εὐρίπῳπνεῦσαι πομπὰν Ζεύς, μειλίσσωναὔραν ἄλλοις ἄλλαν θνατῶνλαίφεσι χαίρειν,τοῖσι δὲ λύπαν, τοῖσι δʼ ἀνάγκαν,τοῖς δʼ ἐξορμᾶν, τοῖς δὲ στέλλειν,τοῖσι δὲ μέλλειν.ἦ πολύμοχθον ἄρʼ ἦν γένος, ἦ πολύμοχθονἁμερίων, τὸ χρεὼν δέ τι δύσποτμονἀνδράσιν ἀνευρεῖν.ἰὼ ἰώ,μεγάλα πάθεα, μεγάλα δʼ ἄχεαΔαναΐδαις τιθεῖσα Τυνδαρὶς κόρα.

Χορόςἐγὼ μὲν οἰκτίρω σε συμφορᾶς κακῆς