ἔλαβεν Ἄρτεμις πρὸς Ἴλιον.ὁ δὲ τεκών με τὰν τάλαιναν,ὦ μᾶτερ ὦ μᾶτερ,οἴχεται προδοὺς ἔρημον.ὦ δυστάλαινʼ ἐγώ, πικρὰνπικρὰν ἰδοῦσα δυσελέναν,φονεύομαι διόλλυμαισφαγαῖσιν ἀνοσίοισιν ἀνοσίου πατρός.μή μοι ναῶν χαλκεμβολάδωνπρύμνας ἅδʼ Αὐλὶς δέξασθαιτούσδʼ εἰς ὅρμους ἐς Τροίανὤφελεν ἐλάταν πομπαίαν,μηδʼ ἀνταίαν Εὐρίπῳπνεῦσαι πομπὰν Ζεύς, μειλίσσωναὔραν ἄλλοις ἄλλαν θνατῶνλαίφεσι χαίρειν,τοῖσι δὲ λύπαν, τοῖσι δʼ ἀνάγκαν,τοῖς δʼ ἐξορμᾶν, τοῖς δὲ στέλλειν,τοῖσι δὲ μέλλειν.ἦ πολύμοχθον ἄρʼ ἦν γένος, ἦ πολύμοχθονἁμερίων, τὸ χρεὼν δέ τι δύσποτμονἀνδράσιν ἀνευρεῖν.ἰὼ ἰώ,μεγάλα πάθεα, μεγάλα δʼ ἄχεαΔαναΐδαις τιθεῖσα Τυνδαρὶς κόρα.

Χορόςἐγὼ μὲν οἰκτίρω σε συμφορᾶς κακῆςτυχοῦσαν, οἵας μήποτʼ ὤφελες τυχεῖν.

Ἰφιγένειαὦ τεκοῦσα μῆτερ, ἀνδρῶν ὄχλον εἰσορῶ πέλας.Κλυταιμήστρατόν τε τῆς θεᾶς παῖδα, τέκνον, ᾧ σὺ δεῦρʼ ἐλήλυθας.Ἰφιγένειαδιαχαλᾶτέ μοι μέλαθρα, δμῶες, ὡς κρύψω δέμας.