βλέψον πρὸς ἡμᾶς, ὄμμα δὸς φίλημά τε,ἵνʼ ἀλλὰ τοῦτο κατθανοῦσʼ ἔχω σέθενμνημεῖον, ἢν μὴ τοῖς ἐμοῖς πεισθῇς λόγοις.ἀδελφέ, μικρὸς μὲν σύ γʼ ἐπίκουρος φίλοις,ὅμως δὲ συνδάκρυσον, ἱκέτευσον πατρὸςτὴν σὴν ἀδελφὴν μὴ θανεῖν· αἴσθημά τοικἀν νηπίοις γε τῶν κακῶν ἐγγίγνεται.ἰδοὺ σιωπῶν λίσσεταί σʼ ὅδʼ, ὦ πάτερ.ἀλλʼ αἴδεσαί με καὶ κατοίκτιρον βίου.ναί, πρὸς γενείου σʼ ἀντόμεσθα δύο φίλω·ὃ μὲν νεοσσός ἐστιν, ἣ δʼ ηὐξημένη.ἓν συντεμοῦσα πάντα νικήσω λόγον·τὸ φῶς τόδʼ ἀνθρώποισιν ἥδιστον βλέπειν,τὰ νέρθε δʼ οὐδέν· μαίνεται δʼ ὃς εὔχεταιθανεῖν. κακῶς ζῆν κρεῖσσον ἢ καλῶς θανεῖν.Χορόςὦ τλῆμον Ἑλένη, διὰ σὲ καὶ τοὺς σοὺς γάμουςἀγὼν Ἀτρείδαις καὶ τέκνοις ἥκει μέγας.Ἀγαμέμνωνἐγὼ τά τʼ οἰκτρὰ συνετός εἰμι καὶ τὰ μή,φιλῶ τʼ ἐμαυτοῦ τέκνα· μαινοίμην γὰρ ἄν.