δέλτους, ὦ Λήδας ἔρνος—Πρεσβύτηςλέγε καὶ σήμαινʼ, ἵνα καὶ γλώσσῃσύντονα τοῖς σοῖς γράμμασιν αὐδῶ.Ἀγαμέμνωνμὴ στέλλειν τὰν σὰν ἶνιν πρὸςτὰν κολπώδη πτέρυγʼ ΕὐβοίαςΑὖλιν ἀκλύσταν.εἰς ἄλλας ὥρας γὰρ δὴπαιδὸς δαίσομεν ὑμεναίους.Πρεσβύτηςκαὶ πῶς Ἀχιλεὺς λέκτρων ἀπλακὼνοὐ μέγα φυσῶν θυμὸν ἐπαρεῖσοὶ σῇ τʼ ἀλόχῳ;τόδε καὶ δεινόν· σήμαινʼ ὅ τι φῄς.Ἀγαμέμνωνὄνομʼ, οὐκ ἔργον, παρέχων Ἀχιλεὺςοὐκ οἶδε γάμους, οὐδʼ ὅ τι πράσσομεν,οὐδʼ ὅτι κείνῳ παῖδʼ ἐπεφήμισανυμφείους εἰς ἀγκώνωνεὐνὰς ἐκδώσειν λέκτροις.Πρεσβύτηςδεινά γʼ ἐτόλμας, Ἀγάμεμνον ἄναξ,ὃς τῷ τῆς θεᾶς σὴν παῖδʼ ἄλοχονφατίσας ἦγες σφάγιον Δαναοῖς.Ἀγαμέμνωνοἴμοι, γνώμας ἐξέσταν,αἰαῖ, πίπτω δʼ εἰς ἄταν.ἀλλʼ ἴθʼ ἐρέσσων σὸν πόδα, γήρᾳμηδὲν ὑπείκων.Πρεσβύτηςσπεύδω, βασιλεῦ.Ἀγαμέμνωνμή νυν μήτʼ ἀλσώδεις ἵζουκρήνας μήθʼ ὕπνῳ θελχθῇς.Πρεσβύτηςεὔφημα θρόει.Ἀγαμέμνωνπάντῃ δὲ πόρον σχιστὸν ἀμείβωνλεῦσσε, φυλάσσων μή τίς σε λάθῃ