πειθώμεθʼ αὖτις πατέρα βέλτιον φρονεῖν.Κλυταιμήστρακακός τίς ἐστι καὶ λίαν ταρβεῖ στρατόν.Ἀχιλλεύςἀλλʼ οἱ λόγοι γε καταπαλαίουσιν λόγους.Κλυταιμήστραψυχρὰ μὲν ἐλπίς· ὅ τι δὲ χρή με δρᾶν φράσον.Ἀχιλλεύςἱκέτευʼ ἐκεῖνον πρῶτα μὴ κτείνειν τέκνα·ἢν δʼ ἀντιβαίνῃ, πρὸς ἐμέ σοι πορευτέον.ᾗ γὰρ τὸ χρῇζον ἐπίθετʼ, οὐ τοὐμὸν χρεὼνχωρεῖν· ἔχει γὰρ αὐτὸ τὴν σωτηρίαν.κἀγώ τʼ ἀμείνων πρὸς φίλον γενήσομαι,στρατός τʼ ἂν οὐ μέμψαιτό μʼ, εἰ τὰ πράγματαλελογισμένως πράσσοιμι μᾶλλον ἢ σθένει.καλῶς δὲ κρανθέντων καὶ πρὸς ἡδονὴν φίλοιςσοί τʼ ἂν γένοιτο κἂν ἐμοῦ χωρὶς τάδε.Κλυταιμήστραὡς σώφρονʼ εἶπας. δραστέον δʼ ἅ σοι δοκεῖ.ἢν δʼ αὖ τι μὴ πράσσωμεν ὧν ἐγὼ θέλω,ποῦ σʼ αὖθις ὀψόμεσθα, ποῦ; χρή μʼ ἀθλίανἐλθοῦσαν εὑρεῖν σὴν χέρʼ ἐπίκουρον κακῶν;Ἀχιλλεύςἡμεῖς σε φύλακες οὗ χρεὼν φυλάξομεν,μή τίς σʼ ἴδῃ στείχουσαν ἐπτοημένηνΔαναῶν διʼ ὄχλου· μηδὲ πατρῷον δόμοναἴσχυνʼ· ὁ γάρ τοι Τυνδάρεως οὐκ ἄξιοςκακῶς ἀκούειν· ἐν γὰρ Ἕλλησιν μέγας.Κλυταιμήστραἔστιν τάδʼ· ἄρχε· σοί με δουλεύειν χρεών.εἰ δʼ εἰσὶ θεοί, δίκαιος ὢν ἀνὴρ θεῶνἐσθλῶν κυρήσεις· εἰ δὲ μή, τί δεῖ πονεῖν;

Χορόςτίνʼ ἄρʼ Ὑμέναιος διὰ λωτοῦ Λίβυοςμετά τε φιλοχόρου κιθάραςσυρίγγων θʼ ὑπὸ καλαμοεσ-σᾶν ἔστασεν ἰαχάν,ὅτʼ ἀνὰ Πήλιον αἱ καλλιπλόκαμοι