εἰς αἰθέρα δροσερὸν ῥίπτουσʼ,ὡς νεβρὸς χλοεραῖς ἐμπαί-ζουσα λείμακος ἡδοναῖς,ἡνίκʼ ἂν φοβερὰν φύγῃθήραν ἔξω φυλακᾶςεὐπλέκτων ὑπὲρ ἀρκύων,θωΰσσων δὲ κυναγέταςσυντείνῃ δράμημα κυνῶν·μόχθοις τʼ ὠκυδρόμοις τʼ ἀέλ- λαις θρῴσκει πεδίονπαραποτάμιον, ἡδομέναβροτῶν ἐρημίαις σκιαρο- κόμοιό τʼ ἔρνεσιν ὕλας.τί τὸ σοφόν; ἢ τί τὸ κάλλιονπαρὰ θεῶν γέρας ἐν βροτοῖςἢ χεῖρʼ ὑπὲρ κορυφᾶςτῶν ἐχθρῶν κρείσσω κατέχειν;ὅ τι καλὸν φίλον ἀεί.

Χορόςὁρμᾶται μόλις, ἀλλʼ ὅμωςπιστόν τι τὸ θεῖονσθένος· ἀπευθύνει δὲ βροτῶντούς τʼ ἀγνωμοσύναν τιμῶν-τας καὶ μὴ τὰ θεῶν αὔξον- τας σὺν μαινομένᾳ δόξᾳ.κρυπτεύουσι δὲ ποικίλωςδαρὸν χρόνου πόδα καὶθηρῶσιν τὸν ἄσεπτον. οὐγὰρ κρεῖσσόν ποτε τῶν νόμωνγιγνώσκειν χρὴ καὶ μελετᾶν.κούφα γὰρ δαπάνα νομί-