θύρσον γε χειρὶ καὶ νεβροῦ στικτὸν δέρας.Πενθεύςοὐκ ἂν δυναίμην θῆλυν ἐνδῦναι στολήν.Διόνυσοςἀλλʼ αἷμα θήσεις συμβαλὼν βάκχαις μάχην.Πενθεύςὀρθῶς· μολεῖν χρὴ πρῶτον εἰς κατασκοπήν.Διόνυσοςσοφώτερον γοῦν ἢ κακοῖς θηρᾶν κακά.Πενθεύςκαὶ πῶς διʼ ἄστεως εἶμι Καδμείους λαθών;Διόνυσοςὁδοὺς ἐρήμους ἴμεν· ἐγὼ δʼ ἡγήσομαι.Πενθεύςπᾶν κρεῖσσον ὥστε μὴ ʼγγελᾶν βάκχας ἐμοί.ἐλθόντʼ ἐς οἴκους ἃν δοκῇ βουλεύσομαι.Διόνυσοςἔξεστι· πάντῃ τό γʼ ἐμὸν εὐτρεπὲς πάρα.Πενθεύςστείχοιμʼ ἄν· ἢ γὰρ ὅπλʼ ἔχων πορεύσομαιἢ τοῖσι σοῖσι πείσομαι βουλεύμασιν.Διόνυσοςγυναῖκες, ἁνὴρ ἐς βόλον καθίσταται,ἥξει δὲ βάκχας, οὗ θανὼν δώσει δίκην.Διόνυσε, νῦν σὸν ἔργον· οὐ γὰρ εἶ πρόσω·τεισώμεθʼ αὐτόν. πρῶτα δʼ ἔκστησον φρενῶν,ἐνεὶς ἐλαφρὰν λύσσαν· ὡς φρονῶν μὲν εὖοὐ μὴ θελήσῃ θῆλυν ἐνδῦναι στολήν,ἔξω δʼ ἐλαύνων τοῦ φρονεῖν ἐνδύσεται.χρῄζω δέ νιν γέλωτα Θηβαίοις ὀφλεῖνγυναικόμορφον ἀγόμενον διʼ ἄστεωςἐκ τῶν ἀπειλῶν τῶν πρίν, αἷσι δεινὸς ἦν.ἀλλʼ εἶμι κόσμον ὅνπερ εἰς Ἅιδου λαβὼνἄπεισι μητρὸς ἐκ χεροῖν κατασφαγείς,Πενθεῖ προσάψων· γνώσεται δὲ τὸν ΔιὸςΔιόνυσον, ὃς πέφυκεν ἐν τέλει θεός,δεινότατος, ἀνθρώποισι δʼ ἠπιώτατος.

Χορόςἆρʼ ἐν παννυχίοις χοροῖςθήσω ποτὲ λευκὸνπόδʼ ἀναβακχεύουσα, δέραν