μασι, τόν τʼ ὠκυρόανδιαβὰς Ἀξιὸν εἱλισ- σομένας Μαινάδας ἄξει,Λυδίαν πατέρα τε, τὸντᾶς εὐδαιμονίας βροτοῖςὀλβοδόταν, τὸν ἔκλυονεὔιππον χώραν ὕδασινκαλλίστοισι λιπαίνειν.

Διόνυσοςἰώ,κλύετʼ ἐμᾶς κλύετʼ αὐδᾶς,ἰὼ βάκχαι, ἰὼ βάκχαι.

Χορόςτίς ὅδε, τίς ὅδε πόθεν ὁ κέλαδοςἀνά μʼ ἐκάλεσεν Εὐίου;

Διόνυσοςἰὼ ἰώ, πάλιν αὐδῶ,ὁ Σεμέλας, ὁ Διὸς παῖς.

Χορόςἰὼ ἰὼ δέσποτα δέσποτα,μόλε νυν ἡμέτερον ἐςθίασον, ὦ Βρόμιε Βρόμιε.

Διόνυσοςσεῖε πέδον χθονὸς Ἔννοσι πότνια.

Χορόςἆ ἆ,τάχα τὰ Πενθέως μέλαθρα διατι- νάξεται πεσήμασιν.— ὁ Διόνυσος ἀνὰ μέλαθρα·σέβετέ νιν. — σέβομεν ὤ.— εἴδετε λάινα κίοσιν ἔμβολαδιάδρομα τάδε; Βρόμιος ὅδʼ ἀλα- λάζεται στέγας ἔσω.

Διόνυσοςἅπτε κεραύνιον αἴθοπα λαμπάδα·σύμφλεγε σύμφλεγε δώματα Πενθέος.

Χορόςἆ ἆ,