μασι, τόν τʼ ὠκυρόαν διαβὰς Ἀξιὸν εἱλισ- σομένας Μαινάδας ἄξει, Λυδίαν πατέρα τε, τὸν τᾶς εὐδαιμονίας βροτοῖς ὀλβοδόταν, τὸν ἔκλυον εὔιππον χώραν ὕδασιν καλλίστοισι λιπαίνειν. Διόνυσος ἰώ, κλύετʼ ἐμᾶς κλύετʼ αὐδᾶς, ἰὼ βάκχαι, ἰὼ βάκχαι. Χορός τίς ὅδε, τίς ὅδε πόθεν ὁ κέλαδος ἀνά μʼ ἐκάλεσεν Εὐίου; Διόνυσος ἰὼ ἰώ, πάλιν αὐδῶ, ὁ Σεμέλας, ὁ Διὸς παῖς. Χορός ἰὼ ἰὼ δέσποτα δέσποτα, μόλε νυν ἡμέτερον ἐς θίασον, ὦ Βρόμιε Βρόμιε. Διόνυσος σεῖε πέδον χθονὸς Ἔννοσι πότνια. Χορός ἆ ἆ, τάχα τὰ Πενθέως μέλαθρα διατι- νάξεται πεσήμασιν. — ὁ Διόνυσος ἀνὰ μέλαθρα· σέβετέ νιν. — σέβομεν ὤ. — εἴδετε λάινα κίοσιν ἔμβολα διάδρομα τάδε; Βρόμιος ὅδʼ ἀλα- λάζεται στέγας ἔσω. Διόνυσος ἅπτε κεραύνιον αἴθοπα λαμπάδα· σύμφλεγε σύμφλεγε δώματα Πενθέος. Χορός ἆ ἆ,