δεῖ γάρ νιν ὄντα παῖδα θυγατρὸς ἐξ ἐμῆςΔιόνυσον ὃς πέφηνεν ἀνθρώποις θεὸςὅσον καθʼ ἡμᾶς δυνατὸν αὔξεσθαι μέγαν.ποῖ δεῖ χορεύειν, ποῖ καθιστάναι πόδακαὶ κρᾶτα σεῖσαι πολιόν; ἐξηγοῦ σύ μοιγέρων γέροντι, Τειρεσία· σὺ γὰρ σοφός.ὡς οὐ κάμοιμʼ ἂν οὔτε νύκτʼ οὔθʼ ἡμέρανθύρσῳ κροτῶν γῆν· ἐπιλελήσμεθʼ ἡδέωςγέροντες ὄντες.Τειρεσίαςταὔτʼ ἐμοὶ πάσχεις ἄρα·κἀγὼ γὰρ ἡβῶ κἀπιχειρήσω χοροῖς.Κάδμοςοὐκοῦν ὄχοισιν εἰς ὄρος περάσομεν;Τειρεσίαςἀλλʼ οὐχ ὁμοίως ἂν ὁ θεὸς τιμὴν ἔχοι.Κάδμοςγέρων γέροντα παιδαγωγήσω σʼ ἐγώ.Τειρεσίαςὁ θεὸς ἀμοχθὶ κεῖσε νῷν ἡγήσεται.Κάδμοςμόνοι δὲ πόλεως Βακχίῳ χορεύσομεν;Τειρεσίαςμόνοι γὰρ εὖ φρονοῦμεν, οἱ δʼ ἄλλοι κακῶς.Κάδμοςμακρὸν τὸ μέλλειν· ἀλλʼ ἐμῆς ἔχου χερός.Τειρεσίαςἰδού, ξύναπτε καὶ ξυνωρίζου χέρα.Κάδμοςοὐ καταφρονῶ ʼγὼ τῶν θεῶν θνητὸς γεγώς.Τειρεσίαςοὐδὲν σοφιζόμεσθα τοῖσι δαίμοσιν.πατρίους παραδοχάς, ἅς θʼ ὁμήλικας χρόνῳκεκτήμεθʼ, οὐδεὶς αὐτὰ καταβαλεῖ λόγος,οὐδʼ εἰ διʼ ἄκρων τὸ σοφὸν ηὕρηται φρενῶν.ἐρεῖ τις ὡς τὸ γῆρας οὐκ αἰσχύνομαι,μέλλων χορεύειν κρᾶτα κισσώσας ἐμόν;οὐ γὰρ διῄρηχʼ ὁ θεός, οὔτε τὸν νέονεἰ χρὴ χορεύειν οὔτε τὸν γεραίτερον,ἀλλʼ ἐξ ἁπάντων βούλεται τιμὰς ἔχεινκοινάς, διαριθμῶν δʼ οὐδένʼ αὔξεσθαι θέλει.