πυρσώδη φλόγα πεύκαςἐκ νάρθηκος ἀίσσειδρόμῳ καὶ χοροῖσινπλανάτας ἐρεθίζωνἰαχαῖς τʼ ἀναπάλλων,τρυφερόν τε πλόκαμον εἰς αἰθέρα ῥίπτων.ἅμα δʼ εὐάσμασι τοιάδʼ ἐπιβρέμει·Ὦ ἴτε βάκχαι,ὦ ἴτε βάκχαι,Τμώλου χρυσορόου χλιδᾷμέλπετε τὸν Διόνυσονβαρυβρόμων ὑπὸ τυμπάνων,εὔια τὸν εὔιον ἀγαλλόμεναι θεὸνἐν Φρυγίαισι βοαῖς ἐνοπαῖσί τε,λωτὸς ὅταν εὐκέλαδοςἱερὸς ἱερὰ παίγματα βρέμῃ, σύνοχαφοιτάσιν εἰς ὄρος εἰς ὄρος· ἡδομέ- να δʼ ἄρα, πῶλος ὅπως ἅμα ματέριφορβάδι, κῶλον ἄγει ταχύπουν σκιρτήμασι βάκχα.

Τειρεσίαςτίς ἐν πύλαισι; Κάδμον ἐκκάλει δόμων,Ἀγήνορος παῖδʼ, ὃς πόλιν Σιδωνίανλιπὼν ἐπύργωσʼ ἄστυ Θηβαίων τόδε.ἴτω τις, εἰσάγγελλε Τειρεσίας ὅτιζητεῖ νιν· οἶδε δʼ αὐτὸς ὧν ἥκω πέριἅ τε ξυνεθέμην πρέσβυς ὢν γεραιτέρῳ,θύρσους ἀνάπτειν καὶ νεβρῶν δορὰς ἔχεινστεφανοῦν τε κρᾶτα κισσίνοις βλαστήμασιν.Κάδμοςὦ φίλταθʼ, ὡς σὴν γῆρυν ᾐσθόμην κλύωνσοφὴν σοφοῦ παρʼ ἀνδρός, ἐν δόμοισιν ὤν·ἥκω δʼ ἕτοιμος τήνδʼ ἔχων σκευὴν θεοῦ·