καλέσειεν, ὡς ἴδῃ με τὴν εὐδαίμονα;Κάδμοςφεῦ φεῦ· φρονήσασαι μὲν οἷʼ ἐδράσατεἀλγήσετʼ ἄλγος δεινόν· εἰ δὲ διὰ τέλουςἐν τῷδʼ ἀεὶ μενεῖτʼ ἐν ᾧ καθέστατε,οὐκ εὐτυχοῦσαι δόξετʼ οὐχὶ δυστυχεῖν.Ἀγαύητί δʼ οὐ καλῶς τῶνδʼ ἢ τί λυπηρῶς ἔχει;Κάδμοςπρῶτον μὲν ἐς τόνδʼ αἰθέρʼ ὄμμα σὸν μέθες.Ἀγαύηἰδού· τί μοι τόνδʼ ἐξυπεῖπας εἰσορᾶν;Κάδμοςἔθʼ αὑτὸς ἤ σοι μεταβολὰς ἔχειν δοκεῖ;Ἀγαύηλαμπρότερος ἢ πρὶν καὶ διειπετέστερος.