τεκοῦσαν εἶδον Αὐτονόην Ἰνώ θʼ ἅμαἔτʼ ἀμφὶ δρυμοὺς οἰστροπλῆγας ἀθλίας,τὴν δʼ εἶπέ τίς μοι δεῦρο βακχείῳ ποδὶστείχειν Ἀγαύην, οὐδʼ ἄκραντʼ ἠκούσαμεν·λεύσσω γὰρ αὐτήν, ὄψιν οὐκ εὐδαίμονα.Ἀγαύηπάτερ, μέγιστον κομπάσαι πάρεστί σοι,πάντων ἀρίστας θυγατέρας σπεῖραι μακρῷθνητῶν· ἁπάσας εἶπον, ἐξόχως δʼ ἐμέ,ἣ τὰς παρʼ ἱστοῖς ἐκλιποῦσα κερκίδαςἐς μείζονʼ ἥκω, θῆρας ἀγρεύειν χεροῖν.