κρεῖσσον γὰρ ὕψος τῆς προθυμίας ἔχωνκαθῆσθʼ ὁ τλήμων, ἀπορίᾳ λελημμένος.τέλος δὲ δρυΐνους συγκεραυνοῦσαι κλάδουςῥίζας ἀνεσπάρασσον ἀσιδήροις μοχλοῖς.ἐπεὶ δὲ μόχθων τέρματʼ οὐκ ἐξήνυτον,ἔλεξʼ Ἀγαύη· Φέρε, περιστᾶσαι κύκλῳπτόρθου λάβεσθε, μαινάδες, τὸν ἀμβάτηνθῆρʼ ὡς ἕλωμεν, μηδʼ ἀπαγγείλῃ θεοῦχοροὺς κρυφαίους. αἳ δὲ μυρίαν χέραπροσέθεσαν ἐλάτῃ κἀξανέσπασαν χθονός·ὑψοῦ δὲ θάσσων ὑψόθεν χαμαιριφὴςπίπτει πρὸς οὖδας μυρίοις οἰμώγμασινΠενθεύς· κακοῦ γὰρ ἐγγὺς ὢν ἐμάνθανεν.πρώτη δὲ μήτηρ ἦρξεν ἱερέα φόνουκαὶ προσπίτνει νιν· ὃ δὲ μίτραν κόμης ἄποἔρριψεν, ὥς νιν γνωρίσασα μὴ κτάνοιτλήμων Ἀγαύη, καὶ λέγει, παρηίδοςψαύων· Ἐγώ τοι, μῆτερ, εἰμί, παῖς σέθενΠενθεύς, ὃν ἔτεκες ἐν δόμοις Ἐχίονος·οἴκτιρε δʼ ὦ μῆτέρ με, μηδὲ ταῖς ἐμαῖςἁμαρτίαισι παῖδα σὸν κατακτάνῃς.ἣ δʼ ἀφρὸν ἐξιεῖσα καὶ διαστρόφουςκόρας ἑλίσσουσʼ, οὐ φρονοῦσʼ ἃ χρὴ φρονεῖν,ἐκ Βακχίου κατείχετʼ, οὐδʼ ἔπειθέ νιν.λαβοῦσα δʼ ὠλένης ἀριστερὰν χέρα,πλευραῖσιν ἀντιβᾶσα τοῦ δυσδαίμονοςἀπεσπάραξεν ὦμον, οὐχ ὑπὸ σθένους,ἀλλʼ ὁ θεὸς εὐμάρειαν ἐπεδίδου χεροῖν·Ἰνὼ δὲ τἀπὶ θάτερʼ ἐξειργάζετο,ῥηγνῦσα σάρκας, Αὐτονόη τʼ ὄχλος τε πᾶς