ὀρθὸν μεθίει διὰ χερῶν βλάστημʼ ἄνωἀτρέμα, φυλάσσων μὴ ἀναχαιτίσειέ νιν,ὀρθὴ δʼ ἐς ὀρθὸν αἰθέρʼ ἐστηρίζετο,ἔχουσα νώτοις δεσπότην ἐφήμενον·ὤφθη δὲ μᾶλλον ἢ κατεῖδε μαινάδας.ὅσον γὰρ οὔπω δῆλος ἦν θάσσων ἄνω,καὶ τὸν ξένον μὲν οὐκέτʼ εἰσορᾶν παρῆν,ἐκ δʼ αἰθέρος φωνή τις, ὡς μὲν εἰκάσαιΔιόνυσος, ἀνεβόησεν· Ὦ νεάνιδες,ἄγω τὸν ὑμᾶς κἀμὲ τἀμά τʼ ὄργιαγέλων τιθέμενον· ἀλλὰ τιμωρεῖσθέ νιν.καὶ ταῦθʼ ἅμʼ ἠγόρευε καὶ πρὸς οὐρανὸνκαὶ γαῖαν ἐστήριξε φῶς σεμνοῦ πυρός.σίγησε δʼ αἰθήρ, σῖγα δʼ ὕλιμος νάπηφύλλʼ εἶχε, θηρῶν δʼ οὐκ ἂν ἤκουσας βοήν.αἳ δʼ ὠσὶν ἠχὴν οὐ σαφῶς δεδεγμέναιἔστησαν ὀρθαὶ καὶ διήνεγκαν κόρας.ὃ δʼ αὖθις ἐπεκέλευσεν· ὡς δʼ ἐγνώρισανσαφῆ κελευσμὸν Βακχίου Κάδμου κόραι,ᾖξαν πελείας ὠκύτητʼ οὐχ ἥσσονεςποδῶν τρέχουσαι συντόνοις δραμήμασι,μήτηρ Ἀγαύη σύγγονοί θʼ ὁμόσποροιπᾶσαί τε βάκχαι· διὰ δὲ χειμάρρου νάπηςἀγμῶν τʼ ἐπήδων θεοῦ πνοαῖσιν ἐμμανεῖς.ὡς δʼ εἶδον ἐλάτῃ δεσπότην ἐφήμενον,πρῶτον μὲν αὐτοῦ χερμάδας κραταιβόλουςἔρριπτον, ἀντίπυργον ἐπιβᾶσαι πέτραν,ὄζοισί τʼ ἐλατίνοισιν ἠκοντίζετο.ἄλλαι δὲ θύρσους ἵεσαν διʼ αἰθέροςΠενθέως, στόχον δύστηνον· ἀλλʼ οὐκ ἤνυτον.