ἐπίκουρον, ἄλλων, ὡς ὁρᾷς, ἔρημος ὤν.Ἠλέκτραοὐκ ἔστι· σὺν σοὶ καὶ θανεῖν αἱρήσομαικαὶ ζῆν· ἔχει γὰρ ταὐτόν· ἢν σὺ κατθάνῃς,γυνὴ τί δράσω; πῶς μόνη σωθήσομαι,ἀνάδελφος ἀπάτωρ ἄφιλος; εἰ δὲ σοὶ δοκεῖ,δρᾶν χρὴ τάδʼ. ἀλλὰ κλῖνον εἰς εὐνὴν δέμας,καὶ μὴ τὸ ταρβοῦν κἀκφοβοῦν σʼ ἐκ δεμνίωνἄγαν ἀποδέχου, μένε δʼ ἐπὶ στρωτοῦ λέχους.κἂν μὴ νοσῇς γάρ, ἀλλὰ δοξάζῃς νοσεῖν,κάματος βροτοῖσιν ἀπορία τε γίγνεται.

Χορόςαἰαῖ,δρομάδες ὦ πτεροφόροιποτνιάδες θεαί,ἀβάκχευτον αἳ θίασον ἐλάχετʼ ἐνδάκρυσι καὶ γόοις,μελάγχρωτες εὐμενίδες, αἵτε τὸνταναὸν αἰθέρʼ ἀμπάλλεσθʼ, αἵματοςτινύμεναι δίκαν, τινύμεναι φόνον,καθικετεύομαι καθικετεύομαι,τὸν Ἀγαμέμνονοςγόνον ἐάσατʼ ἐκλαθέσθαι λύσσαςμανιάδος φοιταλέου. φεῦ μόχθων,οἵων, ὦ τάλας, ὀρεχθεὶς ἔρρεις,τρίποδος ἄπο φάτιν, ἃν ὁ Φοῖβος ἔλακε, δε-ξάμενος ἀνὰ δάπεδον,ἵνα μεσόμφαλοι λέγονται μυχοί.

Χορόςἰὼ Ζεῦ,τίς ἔλεος, τίς ὅδʼ ἀγὼνφόνιος ἔρχεται,θοάζων σε τὸν μέλεον, ᾧ δάκρυα