Καδμείοις ἐπιπέμπει· δυσδαίμων δʼ ἔρις ἄλλαθάλλει παίδωνΟἰδιπόδα κατὰ δώματα καὶ πόλιν.οὐ γὰρ ὃ μὴ καλὸν οὔποτʼ ἔφυ καλόν,οὐδʼ οἱ μὴ νόμιμοιπαῖδες ματρὶ λόχευμα, μίασμα πατρός·ἣ δὲ συναίμονος ἐς λέχος ἦλθεν.

Χορόςἔτεκες, ὦ Γαῖʼ, ἔτεκές ποτε,βάρβαρον ὡς ἀκοὰν ἐδάην ἐδάην ποτʼ ἐν οἴκοις,τὰν ἀπὸ θηροτρόφου φοινικολόφοιο δράκοντοςγένναν ὀδοντοφυῆ, Θήβαις κάλλιστον ὄνειδος·Ἁρμονίας δέ ποτʼ εἰς ὑμεναίουςἤλυθον οὐρανίδαι, φόρμιγγί τε τείχεα Θήβαςτᾶς Ἀμφιονίας τε λύρας ὕπο πύργος ἀνέσταδιδύμων ποταμῶν πόρον ἀμφὶ μέσον,Δίρκα χλοεροτρόφον ᾇ πεδίονπρόπαρ Ἰσμηνοῦ καταδεύει·Ἰώ θʼ, ἁ κερόεσσα προμάτωρ,Καδμείων βασιλῆας ἐγείνατο,μυριάδας δʼ ἀγαθῶν ἑτέροις ἑτέ-ρας μεταμειβομένα πόλις ἅδʼ ἐπʼ ἄκροις ἕστακʼἈρηΐοις στεφάνοισιν.

Τειρεσίαςἡγοῦ πάροιθε, θύγατερ· ὡς τυφλῷ ποδὶὀφθαλμὸς εἶ σύ, ναυβάταισιν ἄστρον ὥς·δεῦρʼ ἐς τὸ λευρὸν πέδον ἴχνος τιθεῖσʼ ἐμόν,πρόβαινε, μὴ σφαλῶμεν· ἀσθενὴς πατήρ·κλήρους τέ μοι φύλασσε παρθένῳ χερί,οὓς ἔλαβον οἰωνίσματʼ ὀρνίθων μαθὼνθάκοισιν ἐν ἱεροῖσιν, οὗ μαντεύομαι.