κρᾶτα φόνιον ὀλεσίθηροςὠλένας δικὼν βολαῖς,δίας ἀμάτορος δʼ ἐς βαθυσπόρους γύαςγαπετεῖς δικὼν ὀδόν-τας Παλλάδος φραδαῖσιν·ἔνθεν ἐξανῆκε γᾶπάνοπλον ὄψιν ὑπὲρ ἄκρωνὅρων χθονός· σιδαρόφρωνδέ νιν φόνος πάλιν ξυνῆψε γᾷ φίλᾳ.αἵματος δʼ ἔδευσε γαῖαν, ἅ νιν εὐηλίοισιδεῖξεν αἰθέρος πνοαῖς.

Χορόςκαὶ σέ, τὸν προμάτοροςἸοῦς ποτʼ ἔκγονονἜπαφον, ὦ Διὸς γένεθλον,ἐκάλεσʼ ἐκάλεσα βαρβάρῳ βοᾷ,ἰώ, βαρβάροις λιταῖς·βᾶθι βᾶθι τάνδε γᾶν·— σοί νιν ἔκγονοι κτίσανκαὶ διώνυμοι θεαί,Περσέφασσα καὶ φίλαΔαμάτηρ θεά,πάντων ἄνασσα, πάντων δὲ Γᾶ τροφός,κτήσαντο — πέμπε πυρφόρουςθεάς, ἄμυνε τᾷδε γᾷ·πάντα δʼ εὐπετῆ θεοῖς.

Ἐτεοκλῆςχώρει σὺ καὶ κόμιζε τὸν ΜενοικέωςΚρέοντʼ, ἀδελφὸν μητρὸς Ἰοκάστης ἐμῆς,λέγων τάδʼ, ὡς οἰκεῖα καὶ κοινὰ χθονὸςθέλω πρὸς αὐτὸν συμβαλεῖν βουλεύματα,