ἃ γὰρ σὺ βούλῃ, ταὔτʼ ἐμοί, μῆτερ, φίλα.Ἰοκάστηκαὶ δή σʼ ἐρωτῶ πρῶτον ὧν χρῄζω τυχεῖν,τί τὸ στέρεσθαι πατρίδος; ἦ κακὸν μέγα;Πολυνείκηςμέγιστον· ἔργῳ δʼ ἐστὶ μεῖζον ἢ λόγῳ.Ἰοκάστητίς ὁ τρόπος αὐτοῦ; τί φυγάσιν τὸ δυσχερές;Πολυνείκηςἓν μὲν μέγιστον, οὐκ ἔχει παρρησίαν.Ἰοκάστηδούλου τόδʼ εἶπας, μὴ λέγειν ἅ τις φρονεῖ.Πολυνείκηςτὰς τῶν κρατούντων ἀμαθίας φέρειν χρεών.Ἰοκάστηκαὶ τοῦτο λυπρόν, συνασοφεῖν τοῖς μὴ σοφοῖς.Πολυνείκηςἀλλʼ ἐς τὸ κέρδος παρὰ φύσιν δουλευτέον.Ἰοκάστηαἱ δʼ ἐλπίδες βόσκουσι φυγάδας, ὡς λόγος.Πολυνείκηςκαλοῖς βλέπουσαί γʼ ὄμμασιν, μέλλουσι δέ.Ἰοκάστηοὐδʼ ὁ χρόνος αὐτὰς διεσάφησʼ οὔσας κενάς;Πολυνείκηςἔχουσιν Ἀφροδίτην τινʼ ἡδεῖαν κακῶν.Ἰοκάστηπόθεν δʼ ἐβόσκου, πρὶν γάμοις εὑρεῖν βίον;Πολυνείκηςποτὲ μὲν ἐπʼ ἦμαρ εἶχον, εἶτʼ οὐκ εἶχον ἄν.Ἰοκάστηφίλοι δὲ πατρὸς καὶ ξένοι σʼ οὐκ ὠφέλουν;Πολυνείκηςεὖ πρᾶσσε· τὰ φίλων δʼ οὐδέν, ἤν τι δυστυχῇς.Ἰοκάστηοὐδʼ ηὑγένειά σʼ ἦρεν εἰς ὕψος μέγαν;Πολυνείκηςκακὸν τὸ μὴ ἔχειν· τὸ γένος οὐκ ἔβοσκέ με.Ἰοκάστηἡ πατρίς, ὡς ἔοικε, φίλτατον βροτοῖς.Πολυνείκηςοὐδʼ ὀνομάσαι δύναιʼ ἂν ὡς ἐστὶν φίλον.Ἰοκάστηπῶς δʼ ἦλθες Ἄργος; τίνʼ ἐπίνοιαν ἔσχεθες;Πολυνείκηςἔχρησʼ Ἀδράστῳ Λοξίας χρησμόν τινα.Ἰοκάστηποῖον; τί τοῦτʼ ἔλεξας; οὐκ ἔχω μαθεῖν.Πολυνείκηςκάπρῳ λέοντί θʼ ἁρμόσαι παίδων γάμους.Ἰοκάστηκαὶ σοὶ τί θηρῶν ὀνόματος μετῆν, τέκνον;Πολυνείκηςοὐκ οἶδʼ· ὁ δαίμων μʼ ἐκάλεσεν πρὸς τὴν τύχην.Ἰοκάστησοφὸς γὰρ ὁ θεός· τίνι τρόπῳ δʼ ἔσχες λέχος;Πολυνείκηςνὺξ ἦν, Ἀδράστου δʼ ἦλθον ἐς παραστάδας.