ἔθηκαν. ἣ δὲ τὸν ἐμὸν ὠδίνων πόνονμαστοῖς ὑφεῖτο καὶ πόσιν πείθει τεκεῖν.ἤδη δὲ πυρσαῖς γένυσιν ἐξανδρούμενοςπαῖς οὑμὸς ἢ γνοὺς ἤ τινος μαθὼν πάραἔστειχε τοὺς φύσαντας ἐκμαθεῖν θέλωνπρὸς δῶμα Φοίβου, Λάιός θʼ, οὑμὸς πόσις,τὸν ἐκτεθέντα παῖδα μαστεύων μαθεῖνεἰ μηκέτʼ εἴη. καὶ ξυνάπτετον πόδαἐς ταὐτὸν ἄμφω Φωκίδος σχιστῆς ὁδοῦ.καί νιν κελεύει Λαΐου τροχηλάτης·ὦ ξένε, τυράννοις ἐκποδὼν μεθίστασο.ὃ δʼ εἷρπʼ ἄναυδος, μέγα φρονῶν. πῶλοι δέ νινχηλαῖς τένοντας ἐξεφοίνισσον ποδῶν.ὅθεν — τί τἀκτὸς τῶν κακῶν με δεῖ λέγειν; — παῖς πατέρα καίνει καὶ λαβὼν ὀχήματαΠολύβῳ τροφεῖ δίδωσιν. ὡς δʼ ἐπεζάρειΣφὶγξ ἁρπαγαῖσι πόλιν ἐμός τʼ οὐκ ἦν πόσις,Κρέων ἀδελφὸς τἀμὰ κηρύσσει λέχη,ὅστις σοφῆς αἴνιγμα παρθένου μάθοι,τούτῳ ξυνάψειν λέκτρα. τυγχάνει δέ πωςμούσας ἐμὸς παῖς Οἰδίπους Σφιγγὸς μαθών·ὅθεν τύραννος τῆσδε γῆς καθίσταταικαὶ σκῆπτρʼ ἔπαθλα τῆσδε λαμβάνει χθονός.γαμεῖ δὲ τὴν τεκοῦσαν οὐκ εἰδὼς τάλαςοὐδʼ ἡ τεκοῦσα παιδὶ συγκοιμωμένη.τίκτω δὲ παῖδας παιδὶ δύο μὲν ἄρσενας,Ἐτεοκλέα κλεινήν τε Πολυνείκους βίαν,κόρας τε δισσάς· τὴν μὲν Ἰσμήνην πατὴρὠνόμασε, τὴν δὲ πρόσθεν Ἀντιγόνην ἐγώ.μαθὼν δὲ τἀμὰ λέκτρα μητρῴων γάμων