ἐλάτας ἀκροκόμοις ἀμφὶ κλάδοις ἑζομένα,μονομάτορσιν ὀδυρμοῖςἐμοῖς ἄχεσι συνῳδός;αἴλινον αἰάγμασιν ἃτοῖσδε προκλαίω μονάδʼ αἰ-ῶνα διάξουσα τὸν αἰεὶ χρόνον ἐνλειβομένοισιν δάκρυσιν ἰαχήσω.τίνʼ ἐπὶ πρῶτον ἀπὸ χαί-τας σπαραγμοῖς ἀπαρχὰς βάλω;ματρὸς ἐμᾶς ἢ διδύμοι-σι γάλακτος παρὰ μαστοῖςἢ πρὸς ἀδελ-φῶν οὐλόμενʼ αἰκίσματα νεκρῶν;ὀτοτοτοῖ λεῖπε σοὺςδόμους, ἀλαὸν ὄμμα φέρων,πάτερ γεραιέ, δεῖξον,Οἰδιπόδα, σὸν αἰῶνα μέλεον, ὃς ἐπὶδώμασιν ἀέριον σκότον ὄμμασισοῖσι βαλὼν ἕλκεις μακρόπνουν ζόαν.κλύεις, ὦ κατʼ αὐλὰνἀλαίνων γεραιὸνπόδʼ ἢ δεμνίοις δύ-στανος ἰαύων;Οἰδίπουςτί μʼ, ὦ παρθένε, βακτρεύμασι τυφλοῦποδὸς ἐξάγαγες ἐς φῶςλεχήρη σκοτίων ἐκ θαλάμων οἰκ-τροτάτοισιν δακρύοισιν,πολιὸν αἰθέρος ἀφανὲς εἴδωλον ἢνέκυν ἔνερθεν ἢπτανὸν ὄνειρον;