αἰαῖ· τί μʼ οὐκ εἴασας ἐξ εὐαγγέλουφήμης ἀπελθεῖν, ἀλλὰ μηνῦσαι κακά;τὼ παῖδε τὼ σὼ μέλλετον, τολμήματααἴσχιστα, χωρὶς μονομαχεῖν παντὸς στρατοῦ,λέξαντες Ἀργείοισι Καδμείοισί τεἐς κοινὸν οἷον μήποτʼ ὤφελον λόγον.Ἐτεοκλέης δʼ ὑπῆρξʼ ἀπʼ ὀρθίου σταθεὶςπύργου, κελεύσας σῖγα κηρῦξαι στρατῷ·ἔλεξε δʼ· ὦ γῆς Ἑλλάδος στρατηλάταιΔαναῶν ἀριστῆς, οἵπερ ἤλθετʼ ἐνθάδε,Κάδμου τε λαός, μήτε Πολυνείκους χάρινψυχὰς ἀπεμπολᾶτε μήθʼ ἡμῶν ὕπερ.ἐγὼ γὰρ αὐτὸς τόνδε κίνδυνον μεθεὶςμόνος συνάψω συγγόνῳ τὠμῷ μάχην·κἂν μὲν κτάνω τόνδʼ, οἶκον οἰκήσω μόνος,ἡσσώμενος δὲ τῷδε παραδώσω μόνῳ·ὑμεῖς δʼ ἀγῶνʼ ἀφέντες, Ἀργεῖοι, χθόνανίσεσθε, βίοτον μὴ λιπόντες ἐνθάδε,Σπαρτῶν τε λαὸς ἅλις ὅσος κεῖται νεκρός.τοσαῦτʼ ἔλεξε· σὸς δὲ Πολυνείκης γόνοςἐκ τάξεων ὤρουσε κἀπῄνει λόγους.πάντες δʼ ἐπερρόθησαν Ἀργεῖοι τάδεΚάδμου τε λαὸς ὡς δίκαιʼ ἡγούμενοι.ἐπὶ τοῖσδε δʼ ἐσπείσαντο, κἀν μεταιχμίοιςὅρκους συνῆψαν ἐμμενεῖν στρατηλάται.ἤδη δʼ ἔκρυπτον σῶμα παγχάλκοις ὅπλοιςδισσοὶ γέροντος Οἰδίπου νεανίαι·φίλοι δʼ ἐκόσμουν, τῆσδε μὲν πρόμον χθονὸςΣπαρτῶν ἀριστῆς, τὸν δὲ Δαναϊδῶν ἄκροι.ἔσταν δὲ λαμπρὼ χρῶμά τʼ οὐκ ἠλλαξάτην