ὠή, τίς ἐν πύλαισι δωμάτων κυρεῖ;ἀνοίγετʼ· ἐκπορεύετʼ Ἰοκάστην δόμων.ὠὴ μάλʼ αὖθις· διὰ μακροῦ μέν, ἀλλʼ ὅμωςἔξελθʼ, ἄκουσον, Οἰδίπου κλεινὴ δάμαρ,λήξασʼ ὀδυρμῶν πενθίμων τε δακρύων.Ἰοκάστηὦ φίλτατʼ, οὔ που ξυμφορὰν ἥκεις φέρωνἘτεοκλέους θανόντος, οὗ παρʼ ἀσπίδαβέβηκας αἰεὶ πολεμίων εἴργων βέλη;τί μοί ποθʼ ἥκεις καινὸν ἀγγελῶν ἔπος;τέθνηκεν ἢ ζῇ παῖς ἐμός; σήμαινέ μοι.Ἄγγελοςζῇ, μὴ τρέσῃς τόδʼ, ὥς σʼ ἀπαλλάξω φόβου.Ἰοκάστητί δʼ; ἑπτάπυργοι πῶς ἔχουσι περιβολαί;Ἄγγελοςἑστᾶσʼ ἄθραυστοι, κοὐκ ἀνήρπασται πόλις.Ἰοκάστηἦλθον δὲ πρὸς κίνδυνον Ἀργείου δορός;Ἄγγελοςἀκμήν γʼ ἐπʼ αὐτήν· ἀλλʼ ὁ Καδμείων Ἄρηςκρείσσων κατέστη τοῦ Μυκηναίου δορός.Ἰοκάστηἓν εἰπὲ πρὸς θεῶν, εἴ τι Πολυνείκους πέριοἶσθʼ· ὡς μέλει μοι καὶ τόδʼ, εἰ λεύσσει φάος.Ἄγγελοςζῇ σοι ξυνωρὶς ἐς τόδʼ ἡμέρας τέκνων.Ἰοκάστηεὐδαιμονοίης. πῶς γὰρ Ἀργείων δόρυπυλῶν ἀπεστήσασθε πυργηρούμενοι;λέξον, γέροντα τυφλὸν ὡς κατὰ στέγαςἐλθοῦσα τέρψω, τῆσδε γῆς σεσῳσμένης.Ἄγγελοςἐπεὶ Κρέοντος παῖς ὁ γῆς ὑπερθανὼνπύργων ἐπʼ ἄκρων στὰς μελάνδετον ξίφοςλαιμῶν διῆκε τῇδε γῇ σωτήριον,λόχους ἔνειμεν ἑπτὰ καὶ λοχαγέταςπύλας ἐφʼ ἑπτά, φύλακας Ἀργείου δορός,σὸς παῖς, ἐφέδρους δʼ ἱππότας μὲν ἱππόταιςἔταξʼ, ὁπλίτας δʼ ἀσπιδηφόροις ἔπι,