πολλοὶ κακῶς πράσσουσιν, οὐ σὺ δὴ μόνος.Μενελέωςἔστʼ οὖν ἐν οἴκοις ὅντινʼ ὀνομάζεις ἄναξ; Γραῦςτόδʼ ἐστὶν αὐτοῦ μνῆμα, παῖς δʼ ἄρχει χθονός.Μενελέωςποῦ δῆτʼ ἂν εἴη; πότερον ἐκτὸς ἢ ʼν δόμοις;Γραῦςοὐκ ἔνδον· Ἕλλησιν δὲ πολεμιώτατος.Μενελέωςτίνʼ αἰτίαν σχὼν ἧς ἐπηυρόμην ἐγώ;ΓραῦςἙλένη κατʼ οἴκους ἐστὶ τούσδʼ ἡ τοῦ Διός.Μενελέωςπῶς φῄς; τίνʼ εἶπας μῦθον; αὖθίς μοι φράσον.Γραῦςἡ Τυνδαρὶς παῖς, ἣ κατὰ Σπάρτην ποτʼ ἦν.Μενελέωςπόθεν μολοῦσα; τίνα τὸ πρᾶγμʼ ἔχει λόγον;ΓραῦςΛακεδαίμονος γῆς δεῦρο νοστήσασʼ ἄπο.Μενελέωςπότε; οὔ τί που λελῄσμεθʼ ἐξ ἄντρων λέχος;Γραῦςπρὶν τοὺς Ἀχαιούς, ὦ ξένʼ, ἐς Τροίαν μολεῖν.ἀλλʼ ἕρπʼ ἀπʼ οἴκων· ἔστι γάρ τις ἐν δόμοιςτύχη, τύραννος ᾗ ταράσσεται δόμος.καιρὸν γὰρ οὐδένʼ ἦλθες· ἢν δὲ δεσπότηςλάβῃ σε, θάνατος ξένιά σοι γενήσεται.εὔνους γάρ εἰμʼ Ἕλλησιν, οὐχ ὅσον πικροὺςλόγους ἔδωκα δεσπότην φοβουμένη.Μενελέωςτί φῶ; τί λέξω; συμφορὰς γὰρ ἀθλίαςἐκ τῶν πάροιθεν τὰς παρεστώσας κλύω,εἰ τὴν μὲν αἱρεθεῖσαν ἐκ Τροίας ἄγωνἥκω δάμαρτα καὶ κατʼ ἄντρα σῴζεται,ὄνομα δὲ ταὐτὸν τῆς ἐμῆς ἔχουσά τιςδάμαρτος ἄλλη τοισίδʼ ἐνναίει δόμοις.Διὸς δʼ ἔλεξε παῖδά νιν πεφυκέναι.ἀλλʼ ἦ τις ἔστι Ζηνὸς ὄνομʼ ἔχων ἀνὴρΝείλου παρʼ ὄχθας; εἷς γὰρ ὅ γε κατʼ οὐρανόν.Σπάρτη δὲ ποῦ γῆς ἐστι πλὴν ἵνα ῥοαὶτοῦ καλλιδόνακός εἰσιν Εὐρώτα μόνον;