ὁ δʼ ἐμὸς ἐν ἁλὶ πολυπλανὴςπόσις ὀλόμενος οἴχεται,κάστορός τε συγγόνου τε διδυμογενὲς ἄγαλμα πατρίδοςἀφανὲς ἀφανὲς ἱππόκροτα λέ-λοιπε δάπεδα γυμνάσιά τεδονακόεντος Εὐρώ-τα, νεανιᾶν πόνον.

Χορόςαἰαῖ αἰαῖ·ὦ δαίμονος πολυστόνουμοίρας τε σᾶς, γύναι.αἰὼν δυσαίωντις ἔλαχεν ἔλαχεν, ὅτε σʼ ἐτέκετο ματρόθενχιονόχρως κύκνου πτερῷΖεὺς πρέπων διʼ αἰθέρος·τί γὰρ ἄπεστί σοι κακῶν;τίνα δὲ βίοτον οὐκ ἔτλας;μάτηρ μὲν οἴχεται,δίδυμά τε Διὸς οὐκ εὐ-δαιμονεῖ τέκεα φίλα,χθόνα δὲ πάτριον οὐχ ὁρᾷς,διὰ δὲ πόλεας ἔρχεταιβάξις, ἅ σε βαρβάροισι,πότνια, παραδίδωσι λέχεσιν,ὁ δὲ σὸς ἐν ἁλὶ κύμασί τε λέ-λοιπε βίοτον, οὐδέ ποτʼ ἔτιπάτρια μέλαθρα καὶ τὰνΧαλκίοικον ὀλβιεῖς.

Ἑλένηφεῦ φεῦ, τίς ἢ Φρυγῶνἢ τίς Ἑλλανίας ἀπὸ χθονὸς