οἰκεῖν Ἀπόλλων, ὄνομα νησιωτικὸνΣαλαμῖνα θέμενον τῆς ἐκεῖ χάριν πάτρας.Ἑλένηπλοῦς, ὦ ξένʼ, αὐτὸς σημανεῖ· σὺ δʼ ἐκλιπὼνγῆν τήνδε φεῦγε πρίν σε παῖδα Πρωτέωςἰδεῖν, ὃς ἄρχει τῆσδε γῆς· ἄπεστι δὲκυσὶν πεποιθὼς ἐν φοναῖς θηροκτόνοις·κτείνει γὰρ Ἕλληνʼ ὅντινʼ ἂν λάβῃ ξένον.ὅτου δʼ ἕκατι, μήτε σὺ ζήτει μαθεῖνἐγώ τε σιγῶ· τί γὰρ ἂν ὠφελοῖμί σε;Τεῦκροςκαλῶς ἔλεξας, ὦ γύναι· θεοὶ δέ σοιἐσθλῶν ἀμοιβὰς ἀντιδωρησαίατο. Ἑλένῃ δʼ ὅμοιον σῶμʼ ἔχουσʼ οὐ τὰς φρέναςἔχεις ὁμοίας, ἀλλὰ διαφόρους πολύ.κακῶς δʼ ὄλοιτο μηδʼ ἐπʼ Εὐρώτα ῥοὰςἔλθοι· σὺ δʼ εἴης εὐτυχὴς ἀεί, γύναι.

Ἑλένηὤ, μεγάλων ἀχέων καταβαλλομένα μέγαν οἶκτονποῖον ἁμιλλαθῶ γόον; ἢ τίνα μοῦσαν ἐπέλθωδάκρυσιν ἢ θρήνοις ἢ πένθεσιν; αἰαῖ.

Ἑλένηπτεροφόροι νεάνιδες,παρθένοι Χθονὸς κόραιΣειρῆνες, εἴθʼ ἐμοῖς γόοιςμόλοιτʼ ἔχουσαι Λίβυνλωτὸν ἢ σύριγγας ἢφόρμιγγας, αἰλίνοις κακοῖςτοῖς ἐμοῖσι σύνοχα δάκρυα·πάθεσι πάθεα, μέλεσι μέλεα,μουσεῖα θρηνήμα-σι ξυνῳδὰ πέμψειεΦερσέφασσαφόνια, χάριτας ἵνʼ ἐπὶ δάκρυσι