πλησιστίοισι πνοαῖςσυριζόντων κατὰ πρύμνανεὐναίων πηδαλίωναὔραις σὺν νοτίαιςἢ πνεύμασι Ζεφύρου,τὰν πολυόρνιθον ἐπʼ αἶ-αν, λευκὰν ἀκτάν, Ἀχιλῆ-ος δρόμους καλλισταδίους,ἄξεινον κατὰ πόντον;

Χορόςεἴθʼ εὐχαῖσιν δεσποσύνοιςΛήδας Ἑλένα φίλαπαῖς ἐλθοῦσα τύχοι τὰνΤρῳάδα λι-ποῦσα πόλιν, ἵνʼ ἀμφὶ χαί-τᾳ δρόσον αἱματηρὰνἑλιχθεῖσα λαιμοτόμῳδεσποίνας χειρὶ θάνοιποινὰς δοῦσʼ ἀντιπάλους.ἁδίσταν δʼ ἀγγελίανδεξαίμεσθʼ, Ἑλλάδος ἐκ γᾶςπλωτήρων εἴ τις ἔβα,δουλείας ἐμέθενδειλαίας παυσίπονος·κἀν γὰρ ὀνείροισι συνεί-ην δόμοις πόλει τε πατρῴ-ᾳ, τερπνῶν ὕπνων ἀπόλαυ-σιν, κοινὰν χάριν ὄλβου.

Χορόςἀλλʼ οἵδε χέρας δεσμοῖς δίδυμοισυνερεισθέντες χωροῦσι, νέονπρόσφαγμα θεᾶς· σιγᾶτε, φίλαι.