πέμψασά μʼ ἐς τήνδʼ ᾤκισεν Ταύρων χθόνα,οὗ γῆς ἀνάσσει βαρβάροισι βάρβαροςΘόας, ὃς ὠκὺν πόδα τιθεὶς ἴσον πτεροῖςἐς τοὔνομʼ ἦλθε τόδε ποδωκείας χάριν.ναοῖσι δʼ ἐν τοῖσδʼ ἱερέαν τίθησί με·ὅθεν νόμοισι τοῖσιν ἥδεται θεὰἌρτεμις, ἑορτῆς, τοὔνομʼ ἧς καλὸν μόνον — τὰ δʼ ἄλλα σιγῶ, τὴν θεὸν φοβουμένη — θύω γὰρ ὄντος τοῦ νόμου καὶ πρὶν πόλει,ὃς ἂν κατέλθῃ τήνδε γῆν Ἕλλην ἀνήρ.κατάρχομαι μέν, σφάγια δʼ ἄλλοισιν μέλειἄρρητʼ ἔσωθεν τῶνδʼ ἀνακτόρων θεᾶς.ἃ καινὰ δʼ ἥκει νὺξ φέρουσα φάσματα,λέξω πρὸς αἰθέρʼ, εἴ τι δὴ τόδʼ ἔστʼ ἄκος.ἔδοξʼ ἐν ὕπνῳ τῆσδʼ ἀπαλλαχθεῖσα γῆςοἰκεῖν ἐν Ἄργει, παρθένοισι δʼ ἐν μέσαιςεὕδειν, χθονὸς δὲ νῶτα σεισθῆναι σάλῳ,φεύγειν δὲ κἄξω στᾶσα θριγκὸν εἰσιδεῖνδόμων πίτνοντα, πᾶν δʼ ἐρείψιμον στέγοςβεβλημένον πρὸς οὖδας ἐξ ἄκρων σταθμῶν.μόνος λελεῖφθαι στῦλος εἷς ἔδοξέ μοιδόμων πατρῴων, ἐκ δʼ ἐπικράνων κόμαςξανθὰς καθεῖναι, φθέγμα δʼ ἀνθρώπου λαβεῖν,κἀγὼ τέχνην τήνδʼ ἣν ἔχω ξενοκτόνοντιμῶσʼ ὑδραίνειν αὐτὸν ὡς θανούμενον,κλαίουσα. τοὔναρ δʼ ὧδε συμβάλλω τόδε·τέθνηκʼ Ὀρέστης, οὗ κατηρξάμην ἐγώ.στῦλοι γὰρ οἴκων παῖδές εἰσιν ἄρσενες·θνῄσκουσι δʼ οὓς ἂν χέρνιβες βάλωσʼ ἐμαί.οὐδʼ αὖ συνάψαι τοὔναρ ἐς φίλους ἔχω·