οὐδʼ ὄνομʼ ἀκούσας οἶσθα τῶν ξένων φράσαι;ΒουκόλοςΠυλάδης ἐκλῄζεθʼ ἅτερος πρὸς θατέρου.Ἰφιγένειατοῦ ξυζύγου δὲ τοῦ ξένου τί τοὔνομʼ ἦν;Βουκόλοςοὐδεὶς τόδʼ οἶδεν· οὐ γὰρ εἰσηκούσαμεν.Ἰφιγένειαπῶς δʼ εἴδετʼ αὐτοὺς κἀντυχόντες εἵλετε;Βουκόλοςἄκραις ἐπὶ ῥηγμῖσιν ἀξένου πόρου — Ἰφιγένειακαὶ τίς θαλάσσης βουκόλοις κοινωνία;Βουκόλοςβοῦς ἤλθομεν νίψοντες ἐναλίᾳ δρόσῳ.Ἰφιγένειαἐκεῖσε δὴ ʼπάνελθε, πῶς νιν εἵλετετρόπῳ θʼ ὁποίῳ· τοῦτο γὰρ μαθεῖν θέλω.χρόνιοι γὰρ ἥκουσʼ· οὐδέ πω βωμὸς θεᾶςἙλληνικαῖσιν ἐξεφοινίχθη ῥοαῖς.Βουκόλοςἐπεὶ τὸν ἐσρέοντα διὰ Συμπληγάδωνβοῦς ὑλοφορβοὺς πόντον εἰσεβάλλομεν,ἦν τις διαρρὼξ κυμάτων πολλῷ σάλῳκοιλωπὸς ἀγμός, πορφυρευτικαὶ στέγαι.ἐνταῦθα δισσοὺς εἶδέ τις νεανίαςβουφορβὸς ἡμῶν, κἀπεχώρησεν πάλινἄκροισι δακτύλοισι πορθμεύων ἴχνος.ἔλεξε δʼ· Οὐχ ὁρᾶτε; δαίμονές τινεςθάσσουσιν οἵδε. — θεοσεβὴς δʼ ἡμῶν τις ὢνἀνέσχε χεῖρα καὶ προσηύξατʼ εἰσιδών·ὦ ποντίας παῖ Λευκοθέας, νεῶν φύλαξ,δέσποτα Παλαῖμον, ἵλεως ἡμῖν γενοῦ,εἴτʼ οὖν ἐπʼ ἀκταῖς θάσσετον Διοσκόρω,ἢ Νηρέως ἀγάλμαθʼ, ὃς τὸν εὐγενῆἔτικτε πεντήκοντα Νηρῄδων χορόν.ἄλλος δέ τις μάταιος, ἀνομίᾳ θρασύς,ἐγέλασεν εὐχαῖς, ναυτίλους δʼ ἐφθαρμένουςθάσσειν φάραγγʼ ἔφασκε τοῦ νόμου φόβῳ,