οἴμοι, τῶν Ἀτρειδᾶν οἴκων·ἔρρει φῶς σκήπτρων, οἴμοι,πατρῴων οἴκων.ἦν ἐκ τῶν εὐόλβων Ἄργειβασιλέων ἀρχά,μόχθος δʼ ἐκ μόχθων ᾄσσει·δινευούσαις ἵπποισι ῥιφαὶΠέλοπος πταναῖς· ἀλλάξας δʼ ἐξἕδρας ἱερὸν ἱερὸν ὄμμʼ αὐγᾶςἅλιος. ἄλλαις δʼ ἄλλα προσέβαχρυσέας ἀρνὸς μελάθροις ὀδύνα,φόνος ἐπὶ φόνῳ, ἄχεα ἄχεσινἔνθεν τῶν πρόσθεν δμαθέντωνΤανταλιδᾶν ἐκβαίνει ποινά γʼεἰς οἴκους, σπεύδει δʼ ἀσπούδαστʼἐπὶ σοὶ δαίμων.Ἰφιγένειαἐξ ἀρχᾶς μοι δυσδαίμωνδαίμων τᾶς ματρὸς ζώναςκαὶ νυκτὸς κείνας· ἐξ ἀρχᾶςλόχιαι στερρὰν παιδείανΜοῖραι ξυντείνουσιν θεαί,τᾷ μναστευθείσᾳ ʼξ Ἑλλάνων,ἃν πρωτόγονον θάλος ἐν θαλάμοιςΛήδας ἁ τλάμων κούρασφάγιον πατρῴᾳ λώβᾳκαὶ θῦμʼ οὐκ εὐγάθητονἔτεκεν, ἔτρεφεν εὐκταίαν·ἱππείοις δʼ ἐν δίφροισιψαμάθων Αὐλίδος ἐπέβασαννύμφαιον, οἴμοι, δύσνυμφον