ὅρμοις ἐκπεπόταμαιτάλαινʼ, οὐδʼ ἱστᾶσα χοροὺςἈργείαις ἅμα νύμφαιςεἱλικτὸν κρούσω πόδʼ ἐμόν.δάκρυσι νυχεύ-ω, δακρύων δέ μοι μέλειδειλαίᾳ τὸ κατʼ ἦμαρ.σκέψαι μου πιναρὰν κόμανκαὶ τρύχη τάδʼ ἐμῶν πέπλων,εἰ πρέποντʼ Ἀγαμέμνονοςκούρᾳ ʼσται βασιλείᾳτᾷ Τροίᾳ θʼ, ἃ ʼμοῦ πατέροςμέμναταί ποθʼ ἁλοῦσα.

Χορόςμεγάλα θεός· ἀλλʼ ἴθι,καὶ παρʼ ἐμοῦ χρῆσαι πολύ-πηνα φάρεα δῦναι,χρύσεά τε — χαρίσαι — προσθήματʼ ἀγλαΐας.δοκεῖς τοῖσι σοῖς δακρύοιςμὴ τιμῶσα θεούς, κρατή-σειν ἐχθρῶν; οὔτοι στοναχαῖς,ἀλλʼ εὐχαῖσι θεοὺς σεβί-ζουσʼ ἕξεις εὐαμερίαν, ὦ παῖ.Ἠλέκτραοὐδεὶς θεῶν ἐνοπᾶς κλύειτᾶς δυσδαίμονος, οὐ παλαι-ῶν πατρὸς σφαγιασμῶν.οἴμοι τοῦ καταφθιμένουτοῦ τε ζῶντος ἀλάτα,ὅς που γᾶν ἄλλαν κατέχει,μέλεος ἀλαί-νων ποτὶ θῆσσαν ἑστίαν,