τιθεμένα θανάτῳ σῷ.

Ἠλέκτρααἶ αἶ, δρύπτε κάρα·οἷα δέ τις κύκνος ἀχέταςποταμίοις παρὰ χεύμασινπατέρα φίλτατον καλεῖ,ὀλόμενον δολίοις βρόχωνἕρκεσιν, ὣς σὲ τὸν ἄθλιον,πάτερ, ἐγὼ κατακλαίομαι,

Ἠλέκτραλουτρὰ πανύσταθʼ ὑδρανάμενον χροῒκοίτᾳ ἐν οἰκτροτάτᾳ θανάτου.ἰώ μοι, ἰώ μοιπικρᾶς μὲν πελέκεως τομᾶςσᾶς, πάτερ, πικρᾶς δʼ ἐκΤροΐας ὁδίου βουλᾶς·οὐ μίτραισι γυνή σεδέξατʼ οὐδʼ ἐπὶ στεφάνοις,ξίφεσι δʼ ἀμφιτόμοις λυγρὰνΑἰγίσθου λώβαν θεμέναδόλιον ἔσχεν ἀκοίταν.

ΧορόςἈγαμέμνονος ὦ κόρα,ἤλυθον, Ἠλέκτρα, ποτὶσὰν ἀγρότειραν αὐλάν.ἔμολέ τις ἔμολεν γαλακτοπότας ἀνὴρΜυκηναῖος ὀρειβάτας·ἀγγέλλει δʼ ὅτι νῦν τριταί-αν καρύσσουσιν θυσίανἈργεῖοι, πᾶσαι δὲ παρʼ Ἥ-ραν μέλλουσιν παρθενικαὶ στείχειν.Ἠλέκτραοὐκ ἐπʼ ἀγλαΐαις, φίλαι,θυμὸν οὐδʼ ἐπὶ χρυσέοις