φεῦ φεῦ σχετλίων πόνωνκαὶ στυγερᾶς ζόας.ὦ πάτερ, σὺ δʼ ἐν Ἀΐδακεῖσαι, σᾶς ἀλόχου σφαγαῖςΑἰγίσθου τʼ, Ἀγάμεμνον.

Ἠλέκτραἴθι τὸν αὐτὸν ἔγειρε γόον,ἄναγε πολύδακρυν ἁδονάν.

Ἠλέκτρασύντεινʼ — ὥρα — ποδὸς ὁρμάν· ὤ,ἔμβα, ἔμβα, κατακλαίουσα·ἰώ μοί μοι.τίνα πόλιν, τίνα δʼ οἶκον, ὦτλᾶμον σύγγονʼ, ἀλατεύειςοἰκτρὰν ἐν θαλάμοις λιπὼνπατρῴοις ἐπὶ συμφοραῖςἀλγίσταισιν ἀδελφάν;ἔλθοις τῶνδε πόνων ἐμοὶτᾷ μελέᾳ λυτήρ,ὦ Ζεῦ Ζεῦ, πατρί θʼ αἱμάτωνἐχθίστων ἐπίκουρος, Ἄρ-γει κέλσας πόδʼ ἀλάταν.

Ἠλέκτραθὲς τόδε τεῦχος ἐμῆς ἀπὸ κρατὸς ἑ-λοῦσʼ, ἵνα πατρὶ γόους νυχίουςἐπορθροβοάσω,ἰαχάν, Ἀΐδα μέλος,Ἀΐδα, πάτερ, σοικατὰ γᾶς ἐνέπω γόουςοἷς ἀεὶ τὸ κατʼ ἦμαρδιέπομαι, κατὰ μὲν φίλανὄνυχι τεμνομένα δέρανχέρα τε κρᾶτʼ ἐπὶ κούριμον