οἰκτρὰ τύχαἈνδρομάχηπόλεος,Ἑκάβηἃ καπνοῦται.

Ἀνδρομάχημόλοις, ὦ πόσις, μοι — Ἑκάβηβοᾷς τὸν παρʼ Ἅιδᾳπαῖδʼ ἐμόν, ὦ μελέα.Ἀνδρομάχησᾶς δάμαρτος ἄλκαρ.

Ἑκάβησύ τʼ, ὦ λῦμʼ Ἀχαιῶν,τέκνων δέσποθʼ ἁμῶν,πρεσβυγενὲς Πρίαμε,κοίμισαί μʼ ἐς Ἅιδου.

Ἀνδρομάχηοἵδε πόθοι μεγάλοι Ἑκάβησχετλία, τάδε πάσχομεν ἄλγη.Ἀνδρομάχηοἰχομένας πόλεως Ἑκάβηἐπὶ δʼ ἄλγεσιν ἄλγεα κεῖται.Ἀνδρομάχηδυσφροσύναισι θεῶν, ὅτε σὸς γόνος ἔκφυγεν Ἅιδαν,ὃς λεχέων στυγερῶν χάριν ὤλεσεπέργαμα Τροίας· αἱματόεντα δὲθεᾷ παρὰ Παλλάδι σώματα νεκρῶνγυψὶ φέρειν τέταται· ζυγὰ δʼ ἤνυσεδούλια Τροίᾳ.

Ἑκάβηὦ πατρίς, ὦ μελέα Ἀνδρομάχηκαταλειπομέναν σε δακρύω,Ἑκάβηνῦν τέλος οἰκτρὸν ὁρᾷς.Ἀνδρομάχηκαὶ ἐμὸν δόμον ἔνθʼ ἐλοχεύθην.Ἑκάβηὦ τέκνʼ, ἐρημόπολις μάτηρ ἀπολείπεται ὑμῶν,οἷος ἰάλεμος, οἷά τε πένθηδάκρυά τʼ ἐκ δακρύων καταλείβεταιἁμετέροισι δόμοις· ὁ θανὼν δʼ ἐπι-