κεῖνται. τὰ δʼ οἴκοι τοῖσδʼ ὅμοιʼ ἐγίγνετο·χῆραί τʼ ἔθνῃσκον, οἳ δʼ ἄπαιδες ἐν δόμοιςἄλλοις τέκνʼ ἐκθρέψαντες· οὐδὲ πρὸς τάφοιςἔσθʼ ὅστις αὐτῶν αἷμα γῇ δωρήσεται.ἦ τοῦδʼ ἐπαίνου τὸ στράτευμʼ ἐπάξιον. — σιγᾶν ἄμεινον τᾀσχρά, μηδὲ μοῦσά μοιγένοιτʼ ἀοιδὸς ἥτις ὑμνήσει κακά.Τρῶες δὲ πρῶτον μέν, τὸ κάλλιστον κλέος,ὑπὲρ πάτρας ἔθνῃσκον· οὓς δʼ ἕλοι δόρυ,νεκροί γʼ ἐς οἴκους φερόμενοι φίλων ὕποἐν γῇ πατρῴᾳ περιβολὰς εἶχον χθονός,χερσὶν περισταλέντες ὧν ἐχρῆν ὕπο·ὅσοι δὲ μὴ θάνοιεν ἐν μάχῃ Φρυγῶν,ἀεὶ κατʼ ἦμαρ σὺν δάμαρτι καὶ τέκνοιςᾤκουν, Ἀχαιοῖς ὧν ἀπῆσαν ἡδοναί.τὰ δʼ Ἕκτορός σοι λύπρʼ ἄκουσον ὡς ἔχει·δόξας ἀνὴρ ἄριστος οἴχεται θανών,καὶ τοῦτʼ Ἀχαιῶν ἵξις ἐξεργάζεται·εἰ δʼ ἦσαν οἴκοι, χρηστὸς ὢν ἐλάνθανεν.Πάρις δʼ ἔγημε τὴν Διός· γήμας δὲ μή,σιγώμενον τὸ κῆδος εἶχεν ἐν δόμοις.φεύγειν μὲν οὖν χρὴ πόλεμον ὅστις εὖ φρονεῖ·εἰ δʼ ἐς τόδʼ ἔλθοι, στέφανος οὐκ αἰσχρὸς πόλεικαλῶς ὀλέσθαι, μὴ καλῶς δὲ δυσκλεές.ὧν οὕνεκʼ οὐ χρή, μῆτερ, οἰκτίρειν σε γῆν,οὐ τἀμὰ λέκτρα· τοὺς γὰρ ἐχθίστους ἐμοὶκαὶ σοὶ γάμοισι τοῖς ἐμοῖς διαφθερῶ.Χορόςὡς ἡδέως κακοῖσιν οἰκείοις γελᾷς,μέλπεις θʼ ἃ μέλπουσʼ οὐ σαφῆ δείξεις ἴσως.Ταλθύβιοςεἰ μή σʼ Ἀπόλλων ἐξεβάκχευεν φρένας,