καὶ τὰς μὲν Ἀρκάς, τὰς δὲ Θεσσαλὸς λεὼςεἴληχʼ Ἀθηναίων τε Θησεῖδαι πρόμοι.ὅσαι δʼ ἄκληροι Τρῳάδων, ὑπὸ στέγαιςταῖσδʼ εἰσί, τοῖς πρώτοισιν ἐξῃρημέναιστρατοῦ, σὺν αὐταῖς δʼ ἡ Λάκαινα ΤυνδαρὶςἙλένη, νομισθεῖσʼ αἰχμάλωτος ἐνδίκως.τὴν δʼ ἀθλίαν τήνδʼ εἴ τις εἰσορᾶν θέλει,πάρεστιν, Ἑκάβην κειμένην πυλῶν πάρος,δάκρυα χέουσαν πολλὰ καὶ πολλῶν ὕπερ·ᾗ παῖς μὲν ἀμφὶ μνῆμʼ Ἀχιλλείου τάφουλάθρα τέθνηκε τλημόνως Πολυξένη·φροῦδος δὲ Πρίαμος καὶ τέκνʼ· ἣν δὲ παρθένονμεθῆκʼ Ἀπόλλων δρομάδα Κασάνδραν ἄναξ,τὸ τοῦ θεοῦ τε παραλιπὼν τό τʼ εὐσεβὲςγαμεῖ βιαίως σκότιον Ἀγαμέμνων λέχος.ἀλλʼ, ὦ ποτʼ εὐτυχοῦσα, χαῖρέ μοι, πόλιςξεστόν τε πύργωμʼ· εἴ σε μὴ διώλεσενΠαλλὰς Διὸς παῖς, ἦσθʼ ἂν ἐν βάθροις ἔτι.Ἀθήναἔξεστι τὸν γένει μὲν ἄγχιστον πατρὸςμέγαν τε δαίμονʼ ἐν θεοῖς τε τίμιον,λύσασαν ἔχθραν τὴν πάρος, προσεννέπειν;Ποσειδῶνἔξεστιν· αἱ γὰρ συγγενεῖς ὁμιλίαι,ἄνασσʼ Ἀθάνα, φίλτρον οὐ σμικρὸν φρενῶν.Ἀθήναἐπῄνεσʼ ὀργὰς ἠπίους· φέρω δὲ σοὶκοινοὺς ἐμαυτῇ τʼ ἐς μέσον λόγους, ἄναξ.Ποσειδῶνμῶν ἐκ θεῶν του καινὸν ἀγγελεῖς ἔπος,ἢ Ζηνὸς ἢ καὶ δαιμόνων τινὸς πάρα;Ἀθήναοὔκ, ἀλλὰ Τροίας οὕνεκʼ, ἔνθα βαίνομεν,πρὸς σὴν ἀφῖγμαι δύναμιν, ὡς κοινὴν λάβω.Ποσειδῶνἦ πού νιν, ἔχθραν τὴν πρὶν ἐκβαλοῦσα, νῦν