τί φέρει; τί λέγει; δοῦλαι γὰρ δὴΔωρίδος ἐσμὲν χθονὸς ἤδη.ΤαλθύβιοςἙκάβη, πυκνὰς γὰρ οἶσθά μʼ ἐς Τροίαν ὁδοὺςἐλθόντα κήρυκʼ ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,ἐγνωσμένος δὲ καὶ πάροιθέ σοι, γύναι,Ταλθύβιος ἥκω καινὸν ἀγγελῶν λόγον.

Ἑκάβηαἰαῖ, τόδετόδε, φίλαι Τρῳάδες, ὃ φόβος ἦν πάλαι.Ταλθύβιοςἤδη κεκλήρωσθʼ, εἰ τόδʼ ἦν ὑμῖν φόβος.Ἑκάβηαἰαῖ, τίνʼ ἢΘεσσαλίας πόλιν ἢΦθιάδος εἶπας ἢ Καδμείας χθονός;Ταλθύβιοςκατʼ ἄνδρʼ ἑκάστη κοὐχ ὁμοῦ λελόγχατε.Ἑκάβητίνʼ ἄρα τίς ἔλαχε; τίνα πότμος εὐτυχὴςἸλιάδων μένει;Ταλθύβιοςοἶδʼ· ἀλλʼ ἕκαστα πυνθάνου, μὴ πάνθʼ ὁμοῦ.Ἑκάβητοὐμὸν τίς ἆρʼἔλαχε τέκος, ἔνεπε, τλάμονα Κασάνδραν;Ταλθύβιοςἐξαίρετόν νιν ἔλαβεν Ἀγαμέμνων ἄναξ.Ἑκάβηἦ τᾷ Λακεδαιμονίᾳ νύμφᾳδούλαν; ἰώ μοί μοι.Ταλθύβιοςοὔκ, ἀλλὰ λέκτρων σκότια νυμφευτήρια.Ἑκάβηἦ τὰν τοῦ Φοίβου παρθένον, ᾇ γέρας ὁχρυσοκόμας ἔδωκʼ ἄλεκτρον ζόαν;Ταλθύβιοςἔρως ἐτόξευσʼ αὐτὸν ἐνθέου κόρης.Ἑκάβηῥῖπτε, τέκνον, ζαθέους κλῇ-δας καὶ ἀπὸ χροὸς ἐνδυ-τῶν στεφέων ἱεροὺς στολμούς.Ταλθύβιοςοὐ γὰρ μέγʼ αὐτῇ βασιλικῶν λέκτρων τυχεῖν;Ἑκάβητί δʼ ὃ νεοχμὸν ἀπʼ ἐμέθεν ἐλάβετε τέκος, ποῦ μοι;