τάσδʼ Ἀγαμέμνονος ἐπακουσομένα,βασίλεια, σέθεν· μή με κτείνεινδόξʼ Ἀργείων κεῖται μελέαν;ἢ κατὰ πρύμνας ἤδη ναῦταιστέλλονται κινεῖν κώπας;Ἑκάβηὦ τέκνον, ὀρθρεύου σὰν ψυχάν.Ἡμιχόριον Βἐκπληχθεῖσʼ ἦλθον φρίκᾳ.ἤδη τις ἔβα Δαναῶν κῆρυξ;τῷ πρόσκειμαι δούλα τλάμων;Ἑκάβηἐγγύς που κεῖσαι κλήρου.Ἡμιχόριον Βἰὼ ἰώ.τίς μʼ Ἀργείων ἢ Φθιωτᾶνἢ νησαίαν μʼ ἄξει χώρανδύστανον πόρσω Τροίας;Ἑκάβηφεῦ φεῦ.τῷ δʼ ἁ τλάμωνποῦ πᾷ γαίας δουλεύσω γραῦς,ὡς κηφήν, ἁ δειλαία,νεκροῦ μορφά,νεκύων ἀμενηνὸν ἄγαλμα,αἰαῖτὰν παρὰ προθύροις φυλακὰν κατέχουσʼἢ παίδων θρέπτειρʼ, ἃ Τροίαςἀρχαγοὺς εἶχον τιμάς;

Χορόςαἰαῖ αἰαῖ, ποίοις δʼ οἴκτοιςτὰν σὰν λύμαν ἐξαιάζεις;οὐκ Ἰδαίοις ἱστοῖς κερκίδαδινεύουσʼ ἐξαλλάξω.νέατον τεκέων σώματα λεύσσω,νέατον