οἵαν ποτὲ δὴσκήπτρῳ Πριάμου διερειδομέναποδὸς ἀρχεχόρου πληγαῖς Φρυγίουςεὐκόμποις ἐξῆρχον θεούς.

Ἡμιχόριον ΑἙκάβη, τί θροεῖς; τί δὲ θωΰσσεις;ποῖ λόγος ἥκει; διὰ γὰρ μελάθρωνἄιον οἴκτους οὓς οἰκτίζῃ.διὰ δὲ στέρνων φόβος ἄισσενΤρῳάσιν, αἳ τῶνδʼ οἴκων εἴσωδουλείαν αἰάζουσιν.Ἑκάβηὦ τέκνʼ, Ἀργείων πρὸς ναῦς ἤδη Ἡμιχόριον Ακινεῖται κωπήρης χείρ;οἲ ἐγώ, τί θέλουσʼ, ἦ πού μʼ ἤδηναυσθλώσουσιν πατρίας ἐκ γᾶς;Ἑκάβηοὐκ οἶδʼ, εἰκάζω δʼ ἄταν.Ἡμιχόριον Αἰὼ ἰώ.μέλεαι μόχθων ἐπακουσόμεναιΤρῳάδες, ἔξω κομίζεσθʼ οἴκων·στέλλουσʼ Ἀργεῖοι νόστον.Ἑκάβηαἶ, αἶ.μή νύν μοι τὰνἐκβακχεύουσαν Κασάνδραν,αἰσχύναν Ἀργείοισιν,πέμψητʼ ἔξω,μαινάδʼ, ἐπʼ ἄλγει δʼ ἀλγυνθῶ.ἰώ.Τροία Τροία δύστανʼ, ἔρρεις,δύστανοι δʼ οἵ σʼ ἐκλείποντεςκαὶ ζῶντες καὶ δμαθέντες.

Ἡμιχόριον Βοἴμοι. τρομερὰ σκηνὰς ἔλιπον