παῖς δʼ ὢν ἀφίκου ναὸν ἢ νεανίας;Ἴωνβρέφος λέγουσιν οἱ δοκοῦντες εἰδέναι.Κρέουσακαὶ τίς γάλακτί σʼ ἐξέθρεψε Δελφίδων;Ἴωνοὐπώποτʼ ἔγνων μαστόν· ἣ δʼ ἔθρεψέ με Κρέουσατίς, ὦ ταλαίπωρʼ; ὡς νοσοῦσʼ ηὗρον νόσους.ἼωνΦοίβου προφῆτις, μητέρʼ ὣς νομίζομεν.Κρέουσαἐς δʼ ἄνδρʼ ἀφίκου τίνα τροφὴν κεκτημένος;Ἴωνβωμοί μʼ ἔφερβον οὑπιών τʼ ἀεὶ ξένος.Κρέουσατάλαινά σʼ ἡ τεκοῦσα· τίς ποτʼ ἦν ἄρα;Ἴωνἀδίκημά του γυναικὸς ἐγενόμην ἴσως.Κρέουσαἔχεις δὲ βίοτον· εὖ γὰρ ἤσκησαι πέπλοις.Ἴωντοῖς τοῦ θεοῦ κοσμούμεθʼ, ᾧ δουλεύομεν.Κρέουσαοὐδʼ ᾖξας εἰς ἔρευναν ἐξευρεῖν γονάς;Ἴωνἔχω γὰρ οὐδέν, ὦ γύναι, τεκμήριον.Κρέουσαφεῦ·πέπονθέ τις σῇ μητρὶ ταὔτʼ ἄλλη γυνή.Ἴωντίς; εἰ πόνου μοι ξυλλάβοι, χαίροιμεν ἄν.Κρέουσαἧς οὕνεκʼ ἦλθον δεῦρο πρὶν πόσιν μολεῖν.Ἴωνποῖόν τι χρῄζουσʼ; ὡς ὑπουργήσω, γύναι.Κρέουσαμάντευμα κρυπτὸν δεομένη Φοίβου μαθεῖν.Ἴωνλέγοις ἄν· ἡμεῖς τἄλλα προξενήσομεν.Κρέουσαἄκουε δὴ τὸν μῦθον. — ἀλλʼ αἰδούμεθα.Ἴωνοὔ τἄρα πράξεις οὐδέν· ἀργὸς ἡ θεός.ΚρέουσαΦοίβῳ μιγῆναί φησί τις φίλων ἐμῶν.ἼωνΦοίβῳ γυνὴ γεγῶσα; μὴ λέγʼ, ὦ ξένη.Κρέουσακαὶ παῖδά γʼ ἔτεκε τῷ θεῷ λάθρα πατρός.Ἴωνοὐκ ἔστιν· ἀνδρὸς ἀδικίαν αἰσχύνεται.Κρέουσαοὔ φησιν αὐτή, καὶ πέπονθεν ἄθλια.Ἴωντί χρῆμα δράσασʼ, εἰ θεῷ συνεζύγη;Κρέουσατὸν παῖδʼ ὃν ἔτεκεν ἐξέθηκε δωμάτων.