ἐγώ τε σιγῶ, καὶ σὺ μὴ φρόντιζʼ ἔτι.Ἴωντίς δʼ εἶ; πόθεν γῆς ἦλθες; ἐκ ποίας πάτραςπέφυκας; ὄνομα τί σε καλεῖν ἡμᾶς χρεών;ΚρέουσαΚρέουσα μέν μοι τοὔνομʼ, ἐκ δʼ Ἐρεχθέωςπέφυκα, πατρὶς γῆ δʼ Ἀθηναίων πόλις.Ἴωνὦ κλεινὸν οἰκοῦσʼ ἄστυ γενναίων τʼ ἄποτραφεῖσα πατέρων, ὥς σε θαυμάζω, γύναι.Κρέουσατοσαῦτα κεὐτυχοῦμεν, ὦ ξένʼ, οὐ πέρα.Ἴωνπρὸς θεῶν ἀληθῶς, ὡς μεμύθευται βροτοῖς ;Κρέουσατί χρῆμʼ ἐρωτᾷς, ὦ ξένʼ, ἐκμαθεῖν θέλων;Ἴωνἐκ γῆς πατρός σου πρόγονος ἔβλαστεν πατήρ;ΚρέουσαἘριχθόνιός γε· τὸ δὲ γένος μʼ οὐκ ὠφελεῖ.Ἴωνἦ καί σφʼ Ἀθάνα γῆθεν ἐξανείλετο;Κρέουσαἐς παρθένους γε χεῖρας, οὐ τεκοῦσά νιν.Ἴωνδίδωσι δʼ, ὥσπερ ἐν γραφῇ νομίζεται ;ΚρέουσαΚέκροπός γε σῴζειν παισὶν οὐχ ὁρώμενον.Ἴωνἤκουσα λῦσαι παρθένους τεῦχος θεᾶς.Κρέουσατοιγὰρ θανοῦσαι σκόπελον ᾕμαξαν πέτρας.Ἴωνεἶἑν·τί δαὶ τόδʼ; ἆρʼ ἀληθὲς ἢ μάτην λόγος Κρέουσατί χρῆμʼ ἐρωτᾷς; καὶ γὰρ οὐ κάμνω σχολῇ.Ἴωνπατὴρ Ἐρεχθεὺς σὰς ἔθυσε συγγόνους;Κρέουσαἔτλη πρὸ γαίας σφάγια παρθένους κτανεῖν.Ἴωνσὺ δʼ ἐξεσώθης πῶς κασιγνήτων μόνη;Κρέουσαβρέφος νεογνὸν μητρὸς ἦν ἐν ἀγκάλαις.Ἴωνπατέρα δʼ ἀληθῶς χάσμα σὸν κρύπτει χθονός;Κρέουσαπληγαὶ τριαίνης ποντίου σφʼ ἀπώλεσαν.ἼωνΜακραὶ δὲ χῶρός ἐστʼ ἐκεῖ κεκλημένος;Κρέουσατί δʼ ἱστορεῖς τόδʼ; ὥς μʼ ἀνέμνησάς τινος.Ἴωντιμᾷ σφε Πύθιος ἀστραπαί τε Πύθιαι.