κω. σκέψαι κλόνον ἐν τείχεσ-σι λαΐνοισι Γιγάντων.— ὦ φίλαι, ὧδε δερκόμεσθα.— λεύσσεις οὖν ἐπʼ Ἐγκελάδῳγοργωπὸν πάλλουσαν ἴτυν — — λεύσσω Παλλάδʼ, ἐμὰν θεόν.— τί γάρ; κεραυνὸν ἀμφίπυρονὄβριμον ἐν Διὸςἑκηβόλοισι χερσίν;— ὁρῶ· τὸν δάϊονΜίμαντα πυρὶ καταιθαλοῖ.— καὶ Βρόμιος ἄλλον ἀπολέμοι-σι κισσίνοισι βάκτροιςἐναίρει Γᾶς τέκνων ὁ Βακχεύς.

Χορόςσέ τοι, τὸν παρὰ ναὸν αὐ-δῶ· θέμις γυάλων ὑπερ-βῆναι, λευκῷ ποδί γʼ — ;Ἴωνοὐ θέμις, ὦ ξέναι.Χορόςοὐδʼ ἂνἐκ σέθεν ἂν πυθοίμεθʼ αὐδάν;Ἴωντίνα τήνδε θέλεις;Χορόςἆρʼ ὄντως μέσον ὀμφαλὸνγᾶς Φοίβου κατέχει δόμος;Ἴωνστέμμασί γʼ ἐνδυτόν, ἀμφὶ δὲ Γοργόνες.Χορόςοὕτω καὶ φάτις αὐδᾷ.Ἴωνεἰ μὲν ἐθύσατε πέλανον πρὸ δόμωνκαί τι πυθέσθαι χρῄζετε Φοίβου,πάριτʼ ἐς θυμέλας· ἐπὶ δʼ ἀσφάκτοιςμήλοισι δόμων μὴ πάριτʼ ἐς μυχόν.Χορόςἔχω μαθοῦσα· θεοῦ δὲ νόμον