ὤφθης ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ δʼ ὤφθης, ὅρα ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην πέσῃς. Ἡρακλῆςμέλει μὲν οὐδὲν εἴ με πᾶσʼ εἶδεν πόλις· ὄρνιν δʼ ἰδών τινʼ οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις, ἔγνων πόνον τινʼ ἐς δόμους πεπτωκότα· ὥστʼ ἐκ προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. Ἀμφιτρύωνκαλῶς· παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θʼ ἑστίαν καὶ δὸς πατρῴοις δώμασιν σὸν ὄμμʼ ἰδεῖν. ἥξει γὰρ αὐτὸς σὴν δάμαρτα καὶ τέκνα ἕλξων φονεύσων κἄμʼ ἐπισφάξων ἄναξ· μένοντι δʼ αὐτοῦ πάντα σοι γενήσεται τῇ τʼ ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς· πόλιν δὲ σὴν μὴ πρὶν ταράξῃς πρὶν τόδʼ εὖ θέσθαι, τέκνον. Ἡρακλῆςδράσω τάδʼ· εὖ γὰρ εἶπας· εἶμʼ ἔσω δόμων. χρόνῳ δʼ ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων μυχῶν Ἅιδου Κόρης τʼ ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα τοὺς κατὰ στέγας. Ἀμφιτρύωνἦλθες γὰρ ὄντως δώματʼ εἰς Ἅιδου, τέκνον; Ἡρακλῆςκαὶ θῆρά γʼ ἐς φῶς τὸν τρίκρανον ἤγαγον. Ἀμφιτρύωνμάχῃ κρατήσας ἢ θεᾶς δωρήμασιν; Ἡρακλῆςμάχῃ· τὰ μυστῶν δʼ ὄργιʼ εὐτύχησʼ ἰδών. Ἀμφιτρύωνἦ καὶ κατʼ οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ; ἩρακλῆςΧθονίας νιν ἄλσος Ἑρμιών τʼ ἔχει πόλις. Ἀμφιτρύωνοὐδʼ οἶδεν Εὐρυσθεύς σε γῆς ἥκοντʼ ἄνω; Ἡρακλῆςοὐκ οἶδʼ· ἵνʼ ἐλθὼν τἀνθάδʼ εἰδείην πάρος. Ἀμφιτρύωνχρόνον δὲ πῶς τοσοῦτον ἦσθʼ ὑπὸ χθονί; ἩρακλῆςΘησέα κομίζων ἐχρόνισʼ ἐξ Ἅιδου, πάτερ. Ἀμφιτρύωνκαὶ ποῦ ʼστιν; ἢ γῆς πατρίδος οἴχεται πέδον; Ἡρακλῆςβέβηκʼ Ἀθήνας νέρθεν ἄσμενος φυγών. ἀλλʼ εἶʼ, ὁμαρτεῖτʼ, ὦ τέκνʼ, ἐς δόμους πατρί·