δεῖται γὰρ ὁ θεός, εἴπερ ἔστʼ ὀρθῶς θεός, οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι λόγοι. ἐσκεψάμην δὲ καίπερ ἐν κακοῖσιν ὤν, μὴ δειλίαν ὄφλω τινʼ ἐκλιπὼν φάος· ταῖς συμφοραῖς γὰρ ὅστις οὐχ ὑφίσταται, οὐδʼ ἀνδρὸς ἂν δύναιθʼ ὑποστῆναι βέλος. ἐγκαρτερήσω βίοτον· εἶμι δʼ ἐς πόλιν τὴν σήν, χάριν τε μυρίων δώρων ἔχω. ἀτὰρ πόνων δὴ μυρίων ἐγευσάμην· ὧν οὔτʼ ἀπεῖπον οὐδένʼ οὔτʼ ἀπʼ ὀμμάτων ἔσταξα πηγάς, οὐδʼ ἂν ᾠόμην ποτὲ ἐς τοῦθʼ ἱκέσθαι, δάκρυʼ ἀπʼ ὀμμάτων βαλεῖν· νῦν δʼ, ὡς ἔοικε, τῇ τύχῃ δουλευτέον.